Inne utwory od Siggy & D1ns
Inne utwory od Ruben Annink
Opis
Kompozytor, autor tekstów, producent, produkcja muzyczna: Carlos Vrolijk
Inżynier masteringu, inżynier miksowania: Robin Hunt
Wokalista: Siggy i D1ns
Wokalista, kompozytor, autor tekstów: Ruben Annink
Kompozytor, autor tekstów: Daan Michielsen
Kompozytor, autor tekstów: Sigmar Polinet
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Yeah, yeah, yeah. Ik voel me thuis waar ik heb leren lopen.
Voel me thuis waar ik de drukte in mijn hoofd kan dood.
Voel me thuis daar waar ik alles van me af kan zeggen. Voel me thuis daar waar de wegen en de straten me kennen.
Dakje open, voel de wind hier op de boulevard.
Verscholen klokten hier en daar, maar toch voelt het raar. In mijn gevoel nog steeds die etter van een dorp.
Nu kom ik zingen in je stad en iedereen die heeft wel commentaar. Geen rozen zonder doorns.
Ik heb alles doorstaan. Die gekke draaien van de storm heeft het juiste gedaan.
Veel momenten op de Zeeweg, op de Zandvoortselaan.
Tranen gelaten op die route, maar toch lachen we vaak. Op deze plek, de eerste vlinders in mijn buik.
Kippenvel op mijn huid als de druppels op mijn ruit. Ik ken de klappen van verliezen en de klappen van de vuist.
Zie ik de vlaggen in de wind, voel ik me thuis.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
We zijn die jongens van de kust die in Lichtenlee als je strandten.
We zijn het draaien van de storm gewend, hebben hard gewerkt. We komen zeker niet vanuit het niets.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben. Yeah, weet ik dat ik bijna thuis ben.
Ik voel me thuis waar de vlaggen waaien in de zoute lucht.
Waar je haring ziet op elke meter van de kust. Formule één en ook het volle strand op zomerdagen.
Waar we ooit kleine jongens en grote koters waren.
Waar ik mijn allereerste stappen leerde zetten, beste mattie leerde kennen en eerste pokoe leerde pennen.
Waar die jongens rondjes maken door de buurt net als de meeuwen in de lucht.
Tot ze kunnen schreeuwen dat het is gelukt.
Ik denk terug aan die ritjes met de bus en ik moest eten wat de pot schaft, ook wat ik niet lust. Wat ik doe is doelbewust.
Zag verdriet, maar ook geluk.
Waar ik thuiskom is mijn moeder, vader, broer en ook mijn zus. En ook de plek van al mijn guys. Mijn allereerste huis.
De plek waar ik mezelf ben en ook waar ik blijf.
Het is de plek van waar we fouten maken, maar ook leren met de tijd. Soms ruis, maar hier voel ik mij thuis.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
We zijn die jongens van de kust die in Lichtenlee als je strandtent.
We zijn het draaien van de storm gewend, hebben hard gewerkt. We komen zeker niet vanuit het niets.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
We zijn die jongens van de kust die in Lichtenlee als je strandtent.
We zijn het draaien van de storm gewend, hebben hard gewerkt. We komen zeker niet vanuit het niets.
Als ik die vlaggen in de wind zie, weet ik dat ik bijna thuis ben.
Tłumaczenie na język polski
Tak, tak, tak. Czuję się jak w domu, gdzie nauczyłam się chodzić.
Czuję się jak w domu, gdzie mogę zabić krzątaninę w głowie.
Tam czuję się jak w domu i mogę powiedzieć wszystko. Czuję się jak w domu tam, gdzie znają mnie drogi i ulice.
Otwórz dach, poczuj wiatr tutaj, na bulwarze.
Tu i ówdzie ukryte zegary, ale nadal wydaje się to dziwne. Nadal czuję się jak ten wiejski bachor.
Teraz przychodzę śpiewać w twoim mieście i wszyscy mają uwagi. Nie ma róż bez kolców.
Przeszedłem przez wszystko. To szalone odwrócenie się burzy postąpiło słusznie.
Wiele chwil na Zeeweg, na Zandvoortselaan.
Łzy płynęły na tej trasie, ale nadal często się śmiejemy. W tym miejscu pierwsze motyle w brzuchu.
Gęsia skórka na mojej skórze jak krople na oknie. Znam ciosy przegranej i ciosy pięścią.
Kiedy widzę flagi na wietrze, czuję się jak w domu.
Kiedy widzę te flagi na wietrze, wiem, że jestem już prawie w domu.
Jesteśmy tymi chłopakami z wybrzeża, którzy tak jak ty utknęli w Lichtenlee.
Jesteśmy przyzwyczajeni do burzy i ciężko pracowaliśmy. Na pewno nie wzięliśmy się znikąd.
Kiedy widzę te flagi na wietrze, wiem, że jestem już prawie w domu. Tak, wiem, że już prawie jestem w domu.
Czuję się jak w domu, gdzie flagi powiewają w słonym powietrzu.
Gdzie widać śledzie co metr od wybrzeża. Formuła 1, a także pełna plaża w letnie dni.
Gdzie byliśmy kiedyś, mali chłopcy i duże dzieci.
Gdzie nauczyłam się stawiać pierwsze kroki, poznałam kochaną Mattie i nauczyłam się pisać swój pierwszy ołówek.
Gdzie ci chłopcy krążą po okolicy niczym mewy na niebie.
Dopóki nie będą mogli krzyknąć, że się udało.
Wracam myślami do tych przejazdów autobusem i musiałam jeść to, co było pod ręką, a nawet to, co mi nie smakowało. To co robię jest celowe.
Widziałem smutek, ale i szczęście.
Miejsce, w którym wracam do domu, to moja matka, ojciec, brat, a także moja siostra. A także miejsce wszystkich moich chłopaków. Mój pierwszy dom.
Miejsce, w którym jestem sobą i w którym przebywam.
To miejsce, w którym popełniamy błędy, ale także uczymy się z czasem. Czasem jest głośno, ale czuję się tu jak w domu.
Kiedy widzę te flagi na wietrze, wiem, że jestem już prawie w domu.
Jesteśmy tymi chłopakami z wybrzeża, którzy służą jako bar na plaży w Lichtenlee.
Jesteśmy przyzwyczajeni do burzy i ciężko pracowaliśmy. Na pewno nie wzięliśmy się znikąd.
Kiedy widzę te flagi na wietrze, wiem, że jestem już prawie w domu.
Kiedy widzę te flagi na wietrze, wiem, że jestem już prawie w domu.
Jesteśmy tymi chłopakami z wybrzeża, którzy służą jako bar na plaży w Lichtenlee.
Jesteśmy przyzwyczajeni do burzy i ciężko pracowaliśmy. Na pewno nie wzięliśmy się znikąd.
Kiedy widzę te flagi na wietrze, wiem, że jestem już prawie w domu.