Inne utwory od Małolat
Inne utwory od EMAS
Inne utwory od Frank Leen
Inne utwory od Dtvnll
Opis
Wokal: Małolat
Wokal: EMAS
Wokal: Frank Leen
Producent: Dtvnll
Programista: Dtvnll
Autor tekstu: Michał Kapliński
Autor tekstu: Marcin Cebeńko
Autor tekstu: Tobiasz Fryzowicz
Kompozytor: Dominik Tevnell
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Niebo nad miastem ciemniejsze niż zwykle. Chciała mówić, ale widzę jak milknie.
Na twarzy prawda. Na ustach mam fikcję. Jej oczy widzą to, czego sobie nie wyśnie.
Dobrze, że nie wiesz i nigdy nie byłaś, gdzie byłem. Do-dobrze.
Krew w moich oczach. Ulica i spacer po linie.
Do-dobrze. Też miałaś hardcore, ale wiesz, wszystko mija. Wiesz, wszystko mija.
Do czekania na ciebie już dawno przywykłem jak dyjak. Dawno przywykłem.
Może tak jest lepiej. Ja nie wiem. Kiedy nic nie mówimy jak posągi.
Teraz tylko naprawiać siebie i nie mówić sobie dzień dobry. Albo nieme rozmowy na story jak Chaplin.
Tylko pozory jak widzenia przez pleksi. Patti Smith i znów poniedziałek. Trzeba żyć.
Już to -powiedziałem. -Umieramy całe życie jak na murze róże.
Poniedziałek coraz bliżej. Już nie umiem uciec.
Umieramy całe życie jak na murze róże. Choć upadam, dalej idę. W końcu czuję ulgę.
Niebo nad miastem to piekło. Nie wszystko da się na miękko. Ona popsuła mi sensor.
Jak można nie poznać osoby pod ręką? Nieme rozmowy jak na InstaStories.
Teraz kto inny gra tam w Monopoly. Korpo do nocy i tak mija serial. Boty z Tindera.
Kanapka bez mięsa. Nadal chce, ale nie wie co. Teraz inną drogą biegnie czarny koń.
Posadził drzewo, a potem je wyciął. A po lekach nie działa libido.
Nie naprawi już tego paragon. Widziałem tu piekło i gram moje fado.
Patti Smith i znów poniedziałek. Trzeba żyć. Ale już to słyszałem.
Umieramy całe życie jak na murze róże. Poniedziałek coraz bliżej.
Już nie umiem uciec. Umieramy całe życie jak na murze róże.
Choć upadam, dalej idę. W końcu czuję ulgę. Umieramy całe życie jak na murze róże.
Poniedziałek coraz bliżej. Już nie umiem uciec.
Umieramy całe życie jak na murze róże. Choć upadam, dalej idę.
W końcu czuję ulgę.