Inne utwory od Irene Grandi
Inne utwory od Carmen Consoli
Opis
Producent: Pio Stefanini
Wokal: Irene Grandi
Autor tekstów: Leonardo Marcucci
Kompozytor: Leonardo Marcucci
Autor tekstów: Jole Canelli
Kompozytor: Jole Canelli
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Questo viaggio in cui c'è ancora una canzone per noi che sfuma col tramonto sul deserto.
Io e te, due gocce di smalto e litri di acetone, un disco rotto che gira, campi di cotone e un maledetto bouquet.
Io e te, due note sopra un pentagramma di rumori, due api in volo a caccia di colori, foulard e cabriolet.
Due tasche piene in un armadio vuoto, ancora in piedi dopo un terremoto.
Questo viaggio in cui la radio ruba le stazioni e noi che siamo sopra un treno ormai deserto, adesso cado giù e ti lascio aperto.
Se mi prometti che, ehi, ehi, mmm, vabbè.
Io e te, due lacrime riflesse sulla stessa guancia, pesanti come piombo dritto nella pancia.
E allora sai che c'è?
Gocce di smalto e litri di acetone che troveranno un'altra soluzione.
Questo viaggio in cui la radio ruba le stazioni e noi che siamo sopra un treno ormai deserto, il nastro su un pensiero mai aperto.
Questo viaggio in cui la radio ruba le stazioni e noi da sole sopra un treno ormai deserto, adesso cado giù e ti lascio aperto.
Se mi prometti che salti pure tu con me.
Se mi prometti che, se mi prometti che salti pure tu, uh.
Gocce di smalto e litri di acetone che troveranno un'altra soluzione.
Questo viaggio in cui la radio ruba le stazioni e noi che siamo sopra un treno ormai deserto, il nastro su un pensiero mai aperto.
Questo viaggio in cui c'è l'ultima canzone per noi che sfuma col tramonto del deserto, adesso cado giù nel cielo aperto.
Se mi prometti che, ehi, ehi, salti pure tu con me.
Tłumaczenie na język polski
Ta podróż, w której wciąż istnieje dla nas piosenka, która zanika wraz z zachodem słońca nad pustynią.
Ty i ja, dwie krople lakieru do paznokci i litry acetonu, wirująca zdarta płyta, pola bawełny i cholerny bukiet.
Ty i ja, dwie nuty nad pentagramem dźwięków, dwie pszczoły w locie polujące na kolory, szaliki i kabriolety.
Dwie pełne kieszenie w pustej szafie, wciąż stojącej po trzęsieniu ziemi.
Ta podróż, podczas której radio kradnie stacje i my, którzy jesteśmy w opuszczonym już pociągu, teraz upadam i zostawiam was otwartych.
Jeśli mi to obiecasz, hej, hej, mmm, nieważne.
Ty i ja, dwie łzy odbite na tym samym policzku, ciężkie jak ołów prosto do brzucha.
Więc wiesz co?
Krople lakieru do paznokci i litry acetonu, które znajdą inne rozwiązanie.
Ta podróż, podczas której radio kradnie stacje i my, którzy jesteśmy w opuszczonym już pociągu, taśma z myślą, która nigdy nie została otwarta.
Ta podróż, podczas której radio kradnie stacje, a my jesteśmy sami w opuszczonym już pociągu, teraz upadam i zostawiam was otwartych.
Jeśli mi obiecasz, że też ze mną skoczysz.
Jeśli mi to obiecasz, jeśli obiecasz, że też skoczysz, uh.
Krople lakieru do paznokci i litry acetonu, które znajdą inne rozwiązanie.
Ta podróż, podczas której radio kradnie stacje i my, którzy jesteśmy w opuszczonym już pociągu, taśma z myślą, która nigdy nie została otwarta.
Ta podróż, w której jest dla nas ostatnia piosenka, która zanika wraz z zachodem słońca na pustyni, teraz spadam w otwarte niebo.
Jeśli mi to obiecasz, hej, hej, ty też możesz skoczyć ze mną.