Inne utwory od Carl Brave
Opis
Wydano: 07.11.2025
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
S'è fatto tardi e io che torno a casa non vedo più la tua faccia di schiaffi, ma solo una montagna di panni, un mare di danni.
Noi che eravamo campioni di drammi, fanno rumore i pensieri come i giorni distanti.
Quanto mi manchi.
Ho mangiato il blu di questo cielo a novembre, ora ho la bocca sporca d'autunno e non dormo più, è come avessi la febbre.
Se ti penso piano forse il giorno è più lungo. Ed io che ho sempre fame ora ho soltanto sete.
Se ci sono le stelle vi prego cadete, così non sono il solo per terra ad agitarmi mentre perdo un'altra guerra.
Sono solo per terra, solo su questa terra.
Ordino astriche solo per ricercarci una terra. Tu sei sempre la stessa, però non sei più la stessa.
Sei cresciuta in piazzetta e mo' guai a chi ti fa fessa.
Eri in quella traversa dove c'è la chiesetta, dove tutti i Natali ti piace pregare a messa.
E chissà se accendi un cero per noi, che servirebbe un incendio col senno di poi.
Ho mangiato il blu di questo cielo a novembre, ora ho la bocca sporca d'autunno e non dormo più, è come avessi la febbre.
Se ti penso piano forse il giorno è più lungo. Ed io che ho sempre fame ora ho soltanto sete.
Se ci sono le stelle vi prego cadete, così non sono il solo per terra ad agitarmi mentre perdo un'altra guerra.
Alzo il bicchiere alla montagna verde, brindo ai dolori, agli amori di ieri.
Brindo anche a te, anche a te che mi hai dato i miei giorni migliori.
Alzo il bicchiere alla montagna verde, brindo ai dolori, agli amori di ieri.
Brindo anche a te, anche a te che mi hai dato i miei giorni migliori.
Ho mangiato il blu di questo cielo a novembre, ora ho la bocca sporca d'autunno e non dormo più, è come avessi la febbre.
Se ti penso piano forse il giorno è più lungo. Ed io che ho sempre fame ora ho soltanto sete.
Se ci sono le stelle vi prego cadete, così non sono il solo per terra ad agitarmi mentre perdo un'altra guerra.
Tłumaczenie na język polski
Robi się późno i kiedy wracam do domu, nie widzę już Twojej twarzy uderzonej, a jedynie górę ubrań, morze zniszczeń.
My, którzy byliśmy mistrzami dramatów, myśli hałasują jak odległe dni.
Jak bardzo za tobą tęsknię.
W listopadzie zjadłam błękit tego nieba, teraz mam brudną buzię od jesieni i nie mogę już spać, jakbym miała gorączkę.
Jeśli pomyślę o Tobie powoli, może dzień będzie dłuższy. I zawsze jestem głodny, teraz jestem tylko spragniony.
Jeśli są gwiazdy, proszę spadnijcie, żebym nie tylko ja na ziemi martwił się, że przegram kolejną wojnę.
Jestem sam na ziemi, sam na tej ziemi.
Rozkazuję astrom tylko po to, żeby szukały lądu. Wciąż jesteś taki sam, ale nie jesteś już taki sam.
Dorastałeś na małym placu i teraz biada każdemu, kto zrobi z ciebie głupca.
Byłeś w tej bocznej uliczce, gdzie jest mały kościółek, gdzie w każde Boże Narodzenie lubisz się modlić na mszy.
I kto wie, czy zapalisz dla nas świecę, która z perspektywy czasu będzie służyć jako ogień.
W listopadzie zjadłam błękit tego nieba, teraz mam brudną buzię od jesieni i nie mogę już spać, jakbym miała gorączkę.
Jeśli pomyślę o Tobie powoli, może dzień będzie dłuższy. I zawsze jestem głodny, teraz jestem tylko spragniony.
Jeśli są gwiazdy, proszę spadnijcie, żebym nie tylko ja na ziemi martwił się, że przegram kolejną wojnę.
Wznoszę kieliszek za zieloną górę, wznoszę toast za bóle, za wczorajsze miłości.
To także za ciebie, nawet za ciebie, który dał mi najlepsze dni.
Wznoszę kieliszek za zieloną górę, wznoszę toast za bóle, za wczorajsze miłości.
To także za ciebie, nawet za ciebie, który dał mi najlepsze dni.
W listopadzie zjadłam błękit tego nieba, teraz mam brudną buzię od jesieni i nie mogę już spać, jakbym miała gorączkę.
Jeśli pomyślę o Tobie powoli, może dzień będzie dłuższy. I zawsze jestem głodny, teraz jestem tylko spragniony.
Jeśli są gwiazdy, proszę spadnijcie, żebym nie tylko ja na ziemi martwił się, że przegram kolejną wojnę.