OTTOBRE

Niebo jak ekran starego telefonu jest lekko zamglone, ale świeci. W głowie kręci się bas, w szklance resztki myśli, a ktoś szepcze „chiamami later” jak hasło z innego wymiaru. Miłość to tu nie czułość, tylko ring, gdzie zamiast ciosów jest zazdrość i Timberlandy w kałużach. Wszystko zdaje się rozpadać, ale potem, jak w scenariuszu, pojawia się zmęczone, ale uczciwe słońce. Brzmi jak próba uśmiechnięcia się w twarz chaosowi: w świecie, gdzie wszyscy grają według schematów, dwoje po prostu tonie w sobie nawzajem. Bez planów, bez zasad, z tym samym „crazy in love”, które pachnie deszczem, dymem i odrobiną wolności.