Inne utwory od Hakan Yılmaz
Inne utwory od Hüsnü Arkan
Opis
Śnieg szeleści pod nogami, jakby szeptał coś starego, zapomnianego. Powietrze jest kłujące, ale w środku płonie dziwne, uparte ciepło – jak światełko w oknie odległego domu, które wydaje się świecić tylko dla ciebie. Wszystko wokół jakby zamarło: brzozy, księżyc, a nawet myśli. Tylko kroki i cichy świst wydobywający się z piersi, jak wspomnienie tych, którzy już nie wołają. Jest szczególna odwaga – iść naprzód, wiedząc, że nie będzie ani ciepła, ani odpowiedzi. Po prostu iść, bo ktoś musi nieść to światło, choć sam nie wie po co. Między śniegiem a ciszą nagle staje się jasne: żyć to najodważniejsze z szaleństw. Słowa: Nazım Hikmet Ran Kompozycja: Hakan Yılmaz Aranżacja: Deniz Bayrak Wokal: Hakan Yılmaz i Hüsnü Arkan Nagranie, miks, mastering: Mert Yüksel Studio nagrań: Müziklab. Projekt okładki: Ragıp İncesagir
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Karlı kayın ormanında yürüyorum geceleyin.
Efkarlıyım, efkarlıyım.
Elini ver nerdeyin.
Memleket mi, yıldızlar mı?
Gençliğim mi daha uzak?
Kayınların arasında bir pencere sarı sıcak.
Ben oradan geçerken biri amca dese gir içeri.
Girip yerden selamlasam hane içindekileri.
Ben oradan geçerken biri amca dese gir içeri.
Girip yerden selamlasam hane içindekileri.
Ay ışığı renginde kar. Çizmelerim keçe ağır.
İçimde çalınan musluk beni nereye çağırır?
En acayip gücümüzdür.
Kahramanlıktır yaşamak.
Öleceğimizi bilip öleceğimizi mutlak.
Memleket mi daha uzak?
Gençliğim mi, yıldızlar mı? Bayramoğlu, Bayramoğlu.
Ölümden öte köy var mı? Memleket mi daha uzak?
Gençliğim mi, yıldızlar mı? Bayramoğlu, Bayramoğlu.
Ölümden öte köy var mı?
Tłumaczenie na język polski
Spaceruję nocą po zaśnieżonym lesie bukowym.
Jestem smutny, jestem smutny.
Podaj mi rękę, gdzie jesteś?
Ojczyzna czy gwiazdy?
Czy moja młodość jest dalej?
Okno między bukami jest żółte i ciepłe.
Jeśli ktoś powie „wujku”, gdy będę przechodził, wejdź.
Jeśli wejdę i pozdrowię wszystkich w domu z ziemi.
Jeśli ktoś powie „wujku”, gdy będę przechodził, wejdź.
Jeśli wejdę i pozdrowię wszystkich w domu z ziemi.
Śnieg w kolorze światła księżyca. Moje buty wydają się ciężkie.
Dokąd wzywa mnie kran, który płynie we mnie?
To nasza najdziwniejsza moc.
Życie jest bohaterskie.
Pewne jest, że wiemy, że umrzemy i że umrzemy.
Czy rodzinne miasto jest dalej?
Moja młodość czy gwiazdy? Bayramoğlu, Bayramoğlu.
Czy istnieje wioska poza śmiercią? Czy rodzinne miasto jest dalej?
Moja młodość czy gwiazdy? Bayramoğlu, Bayramoğlu.
Czy istnieje wioska poza śmiercią?