Inne utwory od НЕ.KURILI
Opis
Wydano: 17 października 2025 r.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Ага.
Уличный шум отнюдь не в духе Баха.
Такова соната образная, отличить меценаты.
Радость одна и та лежит на завтра. Плачет по новой жизни и водила инкассатора.
Хуже не модным, а незаурядным. Улица хранит молчание, но только до заката.
Кто-то пустил слушок без адресата.
Нашли, отпиздили информатора. На руках блестят не кольца, а кастеты.
Мы унесенные, ну, чем угодно, но не ветром.
Ствола не дали, страх изъяли во избежание.
Шпага в правом кармане, меньше переживания. Бык на пути заткнул тылом локацию.
Ответ на дерзость перелом среднего пальца.
Сошли со станции деградации. Ответный статус отправлено на модерацию.
Дом на Рублевке. Кто ты? Кто ты, папка? Расцвели акации.
Тут не поссать, не посморкаться, а у ворот немецкие овчарки ждут человека медиум прожарки.
Медленно ночь угасала, ночь угасала. Поначалу дождь лил. Бедность в глубине пронзает.
Это дрожь ли? Жизнь в конце темного зала и под кожей пара литров темного. И душа в потемках.
Да, жизнь стирает стерхой на эда.
Мы все считаемся с судьбой по тихой.
Тень цитадель снесет в душе обычно снежный вихрь. Мы пропадаем, как в кумаре дым.
Упускаем мы следы, потом несем на кладбище цветы.
Цвени живых, потом будет поздно.
Даже красивая завянет роза.
Братан, ты как? Все порешаем.
Один звонок многое решает.
Свет горит у ночной лампы.
Хуйню творим, но не любим правды.
Берем у жизни в долг, как лентяи.
Потом мы вряд ли это все потянем.
Медленно ночь угасала, ночь угасала.
Среди забытых песен я себя снова встречу.
Медленно ночь угасала, ночь угасала.
Время то бьет, то лечит. Крутится жизнь, как мельница.
Tłumaczenie na język polski
Tak.
Hałas uliczny wcale nie jest w duchu Bacha.
Taka jest sonata figuratywna, która wyróżnia mecenasów sztuki.
Radość jest tylko jedna i dotyczy jutra. Woła o nowe życie i prowadzi kolekcjonera.
Gorsze nie jest modne, ale niezwykłe. Na ulicy panuje cisza, ale tylko do zachodu słońca.
Ktoś rozpuścił plotkę bez adresata.
Znaleźli i uwolnili informatora. To nie pierścionki błyszczą na twoich dłoniach, ale kastety.
Porywa nas, no cóż, wszystko, tylko nie wiatr.
Nie dali mi broni, zabrali strach, żeby tego uniknąć.
Miecz jest w prawej kieszeni, mniej zmartwień. Po drodze byk zatkał to miejsce tyłem.
Odpowiedzią na bezczelność jest złamanie środkowego palca.
Opuściliśmy stację degradacji. Status odpowiedzi wysłany do moderacji.
Dom na Rublevce. Kim jesteś? Kim jesteś, tato? Kwitną akacje.
Tu nie ma sikania, nie ma wycierania nosa, a pod bramą owczarki niemieckie czekają na średnio wysmażonego człowieka.
Powoli noc blakła, noc blakła. Na początku padało. Bieda w głębinach przebija.
Czy to drżenie? Życie toczy się na końcu ciemnego korytarza, a pod skórą kryje się kilka litrów ciemności. A dusza jest w ciemności.
Tak, życie wymazuje Żurawia Syberyjskiego na wyd.
Wszyscy po cichu liczymy się z losem.
Cień cytadeli poniesie w duszy zwykle śnieżna trąba powietrzna. Znikamy jak dym w Kumarze.
Tęsknimy za torami, potem zanosimy kwiaty na cmentarz.
Rozkwitaj żyjących, wtedy będzie za późno.
Nawet piękna róża więdnie.
Bracie, jak się masz? Wszystko sobie wyjaśnimy.
Jeden telefon robi dużą różnicę.
Włącza się lampka nocna.
Robimy gówno, ale nie lubimy prawdy.
Pożyczamy od życia jak leniwi ludzie.
Wtedy raczej nie będziemy w stanie sobie ze wszystkim poradzić.
Powoli noc blakła, noc blakła.
Wśród zapomnianych piosenek znów spotkam siebie.
Powoli noc blakła, noc blakła.
Czas uderza i leczy. Życie kręci się jak młyn.