Inne utwory od En?gma
Inne utwory od Jack The Smoker
Opis
Współwykonawca: En?gma, Jack Smoker
Współwykonawca: En?gma
Producent, wykonawca stowarzyszony: Jack Smoker
Autor tekstu: Francesco Marcello Scano
Kompozytor: Giacomo Giuseppe Romano
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
È un altro giorno che risalgo sulla moto e vado in giro con il vento sulla faccia.
Che mi chiedi che ci faccio ancora qui e non lo so, ma sto col culo sulla sabbia.
Io volevo le sue labbra, le sue braccia, ma lei sembra la Nike di Samotracia.
Capire quello che ho dentro equivale ad esplorare con la Panda la Via Lattea.
Polleggiamo e palleggiamo con quest'ansia e coi problemi come Diego con l'arancia.
Quelle volte lei ti bacia e poi ti perdi, ma le altre vuoi solo che scompaia.
Ripeteva quel ti amo pure troppo, quasi come un rito, quasi come un mantra.
Mi suonava da minaccia, che vuoi che faccia? Ti dico basta. Marcello in botta,
Marcello in rotta, in collisione ma che importa, roba contorta.
A contare ciò che conta sballi la somma, porto poesia per posta, Troisi Cucciniotta.
Il cuore perde con la mente certe scommesse, più conoscenze ma amicizie poi sempre le stesse.
Parlo con l'ombra, le faccio promesse, nei miei castelli in aria non trovi le principesse.
Marchiato da quei giorni in cui ero debole, piangevo in macchina ascoltando i Radiohead, le macchie del tuo trucco nelle federe.
Di nuovo sto per cedere o forse no.
Ti ricordi che mi hai visto crollare? Stavolta no.
Ti ricordi che mi hai visto mollare? Stavolta no.
Che credevi che passasse il mio cadavere nel fiume, ma sei ancora nella sponda.
Lì seduto come sempre, perché l'odio sparirà se lo si abbraccia e lo si affronta.
Faccia a faccia col dolore ci siam detti bella storia e dopo ognuno per la propria.
Io conosco la vendetta e l'ho pure amata, Natalie Portman.
Oh cazzo, non trattare certi graffi con tatto.
Ho scambiato quel profumo per tanfo, ho pensato fosse tutto, non tanto.
Guardo in alto e come Jodie cerco contatto, sei il teatro dei miei sogni come l'Old Trafford.
Ho la lancia del destino dentro il costato, mentre guardo da che ora non hai postato. E basta.
Marchiato da quei giorni in cui ero debole, piangevo in macchina ascoltando i Radiohead, le macchie del tuo trucco nelle federe.
Di nuovo sto per cedere o forse no.
Ti ricordi che mi hai visto crollare? Stavolta no.
Ti ricordi che mi hai visto mollare? Stavolta no.
Tłumaczenie na język polski
To kolejny dzień, kiedy wracam na rower i jeżdżę z wiatrem na twarzy.
O co mnie pytasz, co ja tu jeszcze robię i nie wiem, ale chowam dupę w piasek.
Chciałem jej ust, jej ramion, ale ona wygląda jak Nike z Samotraki.
Zrozumienie tego, co jest we mnie, jest równoznaczne z odkrywaniem Drogi Mlecznej z Pandą.
Tańczymy i dryblujemy z tym niepokojem i problemami, jak Diego z pomarańczą.
Te razy, gdy cię całuje, a potem się zatracasz, ale innym razem po prostu chcesz, żeby zniknęła.
Powtarzał, że kocham Cię za bardzo, niemal jak rytuał, prawie jak mantra.
Dla mnie brzmiało to jak groźba. Co chcesz, żebym zrobił? Mówię ci dość. Marcello w pośpiechu,
Marcellus w drodze, w kolizji, ale kogo to obchodzi, pokręcone rzeczy.
Liczenie tego, co ważne, sumuje się w górę. Poezję przywożę pocztą, Troisi Cucciniotta.
Serce przegrywa pewne zakłady z umysłem, więcej znajomych, ale przyjaźnie, które zawsze są takie same.
Rozmawiam z cieniem, obiecuję mu, w moich zamkach w powietrzu nie znajdziesz księżniczek.
Naznaczone tymi dniami, kiedy byłam słaba, płakałam w samochodzie słuchając Radiohead, plamy twojego makijażu na poszewkach na poduszki.
Znowu mam zamiar się poddać, a może nie.
Czy pamiętasz, jak upadałem? Nie tym razem.
Czy pamiętasz, jak się poddałem? Nie tym razem.
Że myślałeś, że moje ciało wpłynęło do rzeki, a mimo to nadal jesteś na brzegu.
Siedź tam jak zawsze, bo nienawiść zniknie, jeśli ją obejmiesz i stawisz jej czoła.
Twarzą w twarz z bólem opowiedzieliśmy sobie piękną historię, a potem każdy swoją.
Znam zemstę i nawet ją kocham, Natalie Portman.
O cholera, nie traktuj pewnych zadrapań taktownie.
Pomyliłem ten zapach ze smrodem, myślałem, że to wszystko, a nie tyle.
Patrzę w górę i podobnie jak Jodie szukam kontaktu, jesteś teatrem moich marzeń jak Old Trafford.
Mam w boku włócznię przeznaczenia i patrzę, o której godzinie nie napisałeś. I tyle.
Naznaczone tymi dniami, kiedy byłam słaba, płakałam w samochodzie słuchając Radiohead, plamy twojego makijażu na poszewkach na poduszki.
Znowu mam zamiar się poddać, a może nie.
Czy pamiętasz, jak upadałem? Nie tym razem.
Czy pamiętasz, jak się poddałem? Nie tym razem.