Inne utwory od Elif Onay
Opis
Czasami lustro staje się zbyt szczere. Patrzysz – twarz wydaje się znajoma, ale spojrzenie jakby obce. Wszystko, co znane, rozmywa się jak odciski palców na zaparowanej szybie. Rozmawiasz sam ze sobą, szukasz choćby jakiegoś echa, ale nawet ono nie chce odpowiedzieć. Świat jakby specjalnie udaje, że nie zauważa – niech sam sobie rozgryzie, kim teraz jest.
A gdzieś tam, w głębi wszystkich tych niespójności, wciąż żyje głupia nadzieja. Ta, która każe szukać nieistniejących listów, sprawdzać stare kieszenie, wierzyć, że można ponownie poznać siebie poprzez kogoś innego. Ale prawda odbija się boleśnie – i chce się od niej uciec. Chociaż nie. Tym razem – nie załamać się. Niech wszystko się rozpadnie, ale powiew wiatru nadal nie powala na kolana.
Słowa: Ateş Attila
Muzyka: Ateş Attila
Producent: Nurettin Çolak
Gitara akustyczna: Berkay Özsoy
Nagranie: Kaan Akpınar
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Bambaşka biriyleymişim aslında senden beri de.
Gitmek tercih senin için, yine de buradayım. Yabancıyım aynada kendime.
Konuştum hep kendi kendime. Sorular sordum, hiç cevap yok. Esiyor rüzgar ama çarpmıyor.
Yok, bile bile seni ölüyorum.
Mektubun elimde, biliyorum.
Kim doğruları benden saklıyor? Hayat hep üzüyor.
Buharlaşıyorum yüzüme gerçekler vurunca.
Ama bu sefer yıkılmam.
Umarım seni bulacağım.
Artık kendimi bile tanıyamıyorum.
Nasıl yapacağım?
Tüm sırlarını bavula attın.
Yine de seni bulurlar.
Yok, bile bile seni ölüyorum.
Mektubun elimde, biliyorum.
Kim doğruları benden saklıyor? Hayat hep üzüyor.
Buharlaşıyorum yüzüme gerçekler vurunca.
Ama bu sefer yıkılmam.
Umarım seni bulacağım.
Artık kendimi bile tanıyamıyorum.
Nasıl yapacağım?
Tüm sırlarını bavula attın. Yine de seni bulurlar.
Tłumaczenie na język polski
Właściwie od czasu ciebie jestem z zupełnie inną osobą.
Decyzja należy do ciebie, ale ja wciąż tu jestem. W lustrze jestem dla siebie obcy.
Zawsze mówiłem do siebie. Zadałem pytania, nie ma odpowiedzi. Wiatr wieje, ale nie uderza.
Nie, umieram świadomie.
Wiem, że mam twój list.
Kto ukrywa przede mną prawdę? Życie zawsze sprawia, że jesteś smutny.
Wyparowuję, kiedy fakty uderzają mnie w twarz.
Ale tym razem się nie rozpadnę.
Mam nadzieję, że cię znajdę.
Już nawet siebie nie poznaję.
Jak to zrobić?
Włożyłeś wszystkie swoje sekrety do walizki.
Wciąż cię znajdują.
Nie, umieram świadomie.
Wiem, że mam twój list.
Kto ukrywa przede mną prawdę? Życie zawsze sprawia, że jesteś smutny.
Wyparowuję, kiedy fakty uderzają mnie w twarz.
Ale tym razem się nie rozpadnę.
Mam nadzieję, że cię znajdę.
Już nawet siebie nie poznaję.
Jak to zrobić?
Włożyłeś wszystkie swoje sekrety do walizki. Wciąż cię znajdują.