Felicità 2

Głowa brzęczy od zbyt mocnego„lekarstwa” – tego samego, które przepisuje życie: znosić, zmieniać się, zachowywać twarz, gdy świat wokół potyka się o własne błędy. Wydaje się, że wszyscy już przedawkowali: tabletki na strach, syrop na rozczarowanie, bandaże na sumienie. Ale po co? Robi się tylko głośniej.

Ale gdzieś pomiędzy zmęczonymi zwrotkami i światłem z okna trzeciego piętra żyje cicha upartość – nie poddawać się, nie stać się takim jak wszyscy, nie sprzedawać wewnętrznego spokoju za kilka lajków. Tak, szczęście jest tu tylko połowiczne – ale to wystarczy, żeby nie popaść w mrok. Bo nawet w świecie pełnym trybunałów i parabol można pozostać wiernym sobie. Przynajmniej dzisiaj.