Inne utwory od Andéol
Opis
W piosence zebrano całą kolekcję przypadkowych kadrów - podwórko, przycisk, grzejnik, mżawka za oknem, szkolny dziedziniec i dorośli, którzy krzyczą na siebie. Wszystko to składa się w strumień przypominający wewnętrzny monolog człowieka, który jest zmęczony, ale mimo to„continue, continue” - jak zacinająca się taśma kasety, niezdolna do zatrzymania się.
Nie ma tu blasku, tylko szarpana szczerość: ból, zmęczenie, drobne obserwacje zamienione w ostre fragmenty tekstu. Słowa nabierają rytmu, a z chaosu wyłania się dziwna muzyka przetrwania - powściągliwa, nieco zmęczona, ale z pewną upartą czułością do życia, nawet jeśli rani ono żywcem.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Un type qui s'emmerde et qui chouine de plus.
Y voit un caillou, y voit un caillou, j'vois un diamant en pierre que brute.
Le salon, les parents qui s'crient dessus. Au comptoir, l'ancien qui s'vide le fût.
Non, mais t'as vu l'ciel? À quel moment on dirait le Sud?
Comme dans les films, les moments décisifs qui d'un coup défilent.
Pendant qu'un couple se déchire, le type devant l'bouton rouge se décide.
Le petit tout seul dans la cour de récré, c'était p'têt pas le plus fou de l'équipe.
P'têt qu'il savait qu'ça se tourne une roue, que parfois même ça se courbe une échine.
J'continue, j'continue, j'continue. Comme si y avait pas d'ravin, j'continue.
Bientôt, j'tombe, j'rebondis plus.
Même la liqueur, j'la dilue pas.
Et ça continue, continue. Dans ma tête, la chaîne d'infos en continu.
Ça fait déjà longtemps qu'ça s'dit plus que les larmes, ça se dissimule.
J'ai annulé tous les plans pour ne rien faire à la place.
J'ai déjà détesté tous les gens. J'envoie la carapace à la casse.
J'ai déjà fait partie d'tous les clans, déjà tiré la gueule par tous les temps.
Les yeux qui regardaient dans tous les sens, ça saigne, j'arrache pas, j'pars en draps.
J'détruis tout, j'fais une jolie chanson, j'dédommage.
Des larmes et du seum, vivement qu'ils prennent la moitié d'l'héritage.
Bien sûr qu'j'ai pris sur moi, bien sûr qu'j'avais pas encore l'âge.
Les bruits des rats, l'odeur d'la merde, les cris d'la folle du quatrième étage.
Rien d'autre que des formes et débris pour passer par-d'ssus la clôture électrique.
Encore des ouragans, encore des débris.
Fallait l'dire, c'est à ça qu'ça sert une rétine.
Non, le temps fait pas bien les choses. Les yeux pendus au ciel quand il pleut des cordes.
Le vase, ça fait longtemps qu'il déborde. Depuis les deux qui s'tapaient, moi qui m'interpose.
Ça suffit pas d'l'faire remplir à ras bord, ça suffit même pas de remplir la feuille.
Pense au p'tit à côté du radiateur qui trouve goût à la vie dans un baladeur.
J'ai dit pardon plus de fois qu'allons-y.
Même pris l'béton pour du carton-pâte.
Parfois, y a qu'les cauchemars qui s'accomplissent.
Crois-moi, y a des histoires qui s'racontent pas.
J'continue, j'continue, j'continue. Moi, j'en veux pas d'la fin, j'continue.
Bientôt, j'tombe, j'rebondis plus.
Bientôt, j'tombe.
Et ça continue, continue. Dans ma tête, la chaîne d'infos en continu.
J'ai les yeux d'ma mère, t'inquiète, bientôt, j'ai ses pilules.
Tłumaczenie na język polski
Facet, który się nudzi i na dodatek marudzi.
Widzę kamyk, widzę kamyk, widzę diament w nieoszlifowanym kamieniu.
Salon, rodzice krzyczący na siebie. Przy ladzie starzec opróżnia beczkę.
Nie, ale czy widziałeś niebo? Kiedy czujesz się jak na południu?
Jak w filmach, decydujące momenty mijają nagle.
Podczas gdy para jest rozdarta, facet przed czerwonym guzikiem podejmuje decyzję.
Ten maluch sam na placu zabaw nie był chyba najbardziej szalonym dzieckiem w drużynie.
Może wiedział, że koło się kręci, że czasami nawet wygina kręgosłup.
Kontynuuję, kontynuuję, kontynuuję. Jakby nie było wąwozu, mówię dalej.
Niedługo upadnę i już się nie odbiję.
Nawet alkoholu nie rozcieńczam.
I to trwa i trwa. W mojej głowie ciągły kanał informacyjny.
Minęło dużo czasu, odkąd to zostało powiedziane, bardziej niż łzy, zostało to ukryte.
Anulowałem wszystkie plany i zamiast tego nie zrobiłem nic.
Nienawidziłem już wszystkich. Wysyłam łuskę na złomowisko.
Należałem już do wszystkich klanów i radziłem sobie bez względu na pogodę.
Oczy rozglądające się na wszystkie strony, krwawią, nie wyrywam ich, zostaję w pościeli.
Niszczę wszystko, tworzę ładną piosenkę, wynagradzam to.
Łzy i łzy, nie mogę się doczekać, aż odbiorą połowę spadku.
Oczywiście, że wziąłem to na siebie, oczywiście, że nie jestem jeszcze na tyle dorosły.
Odgłosy szczurów, smród gówna, krzyki wariatki z czwartego piętra.
Nic poza kształtami i gruzami, które można przedostać się przez ogrodzenie pod napięciem.
Więcej huraganów, więcej śmieci.
Trzeba przyznać, że do tego właśnie służy siatkówka.
Nie, czas nie radzi sobie dobrze. Oczy wpatrzone w niebo, gdy mocno pada deszcz.
Wazon był przepełniony przez długi czas. Od tych dwóch, którzy stali razem, i ode mnie, który interweniował.
Nie wystarczy wypełnić go po brzegi, nie wystarczy nawet wypełnić arkusz.
Pomyśl o maluchu obok grzejnika, który zasmakował życia w przenośnym odtwarzaczu muzyki.
Więcej razy przepraszałem, niż chodźmy.
Nawet pomyliłem beton z tekturą.
Czasem to tylko koszmary, które się spełniają.
Uwierz mi, są historie, których się nie opowiada.
Kontynuuję, kontynuuję, kontynuuję. Nie chcę końca, będę kontynuować.
Niedługo upadnę i już się nie odbiję.
Wkrótce upadam.
I to trwa i trwa. W mojej głowie ciągły kanał informacyjny.
Mam oczy po mamie, nie martw się, niedługo będę miała jej pigułki.