Je pardonne

Jak ciepły wiatr po długiej zimie, ta piosenka nie jest o pokorze, ale o wolności. Każda linijka brzmi jak mały wewnętrzny rytuał: odpuść, weź głęboki oddech, zostaw złość za drzwiami i otwórz przestrzeń na coś nowego. Nie ma tu patosu, nie ma pozy ofiary – jest cicha siła, która uczy się nie tylko wybaczać, ale także mieć nadzieję, że wybaczenie powróci.

Muzyka płynie łagodnie, ale z ostrymi krawędziami – jak pamięć o ranach, które wciąż bolą, ale już nie rządzą sercem. W refrenie słychać nie słabość, ale zuchwałość: wziąć swoje, zebrać okruchy z przeszłości, przestać żyć w urazie. I jest w tym jasna ironia – przebaczenie okazuje się nie ustępstwem, ale sposobem na odzyskanie głosu, oddechu i całego nowego dnia.

Autor: Noe Preshov

Kompozytor: Noe Preshov

Wydawca: Lily Louise Music – Anthakarana Publishing

Reżyser: Sage„Ambroise Willom”