Easy

Delikatny chaos w rytmie wielkiego miasta: wszystko płonie, wszyscy biegają, wszystko się wali, a gdzieś pośród tego ktoś cicho szepcze:„spokojnie, nie spiesz się”. Słowa wirują jak uspokajająca mantra, która utrzymuje na powierzchni, gdy w środku szaleje burza. Nawet najtrudniejsze dni stają się znośniejsze, jeśli obok jest osoba gotowa przyjąć cudzy ból, nie rozróżniając, czyj on jest.

W muzyce słychać kontrast – z jednej strony rytm popycha do ruchu naprzód, z drugiej – głosy jakby proszą, żeby zwolnić, nie poganiać się, nie stać się„loco”. Jak przypomnienie, że życie to nie sprint, a długa droga: można zwolnić tempo, wziąć głęboki oddech i pozwolić sobie na bycie wrażliwym. Czasami właśnie w tych pauzach kryje się prawdziwe ciepło.