nice & slow

Jakby spotkanie zaskoczyło mnie: z jednej strony chcę rzucić się na spotkanie, ale z jakiegoś powodu nogi robią krok do tyłu. Serce bije szybciej niż rytm, ale zamiast patosu – szczerość:„nie jestem zbyt dobrym tancerzem, więc bez choreografii, po prostu powoli i jak wyjdzie”. Jest w tym coś wzruszającego – zaufanie, które nie opiera się na planach, ale na gotowości do podążania za ruchami innych. Lekkość, niezręczność i ta sama słodka pauza między„jeszcze trochę” a„już się zaczęło”.