Nie stanie się nic

Oryginał

Stoję mokry wierząc jeszcze.

Chodnik pachnie majem, deszczem. Bzy zakwitły. Nocą nie śpię.

Zastanawiam się gdzie jesteś.

O kim piszesz słabe wiersze?

Czy cię drażni jego serce?

I czy trzymasz jeszcze zdjęcia, gdzie nie mamy nic do zdjęcia?

Tak mija nam, mija nam czas. Spójrz na mnie ten ostatni raz.

Nie stanie się nic.

Jeszcze wierzę, że nadal cię mam obok siebie. Nie pytaj, czy dobrze mi i czy nie mam sny bez

Ciebie, bez Ciebie. Brakuje Cię znów, choć tu jesteś.

Zamknięte na klucz chore serce.

Przytul się trochę i udawaj, że mnie kochasz, kochasz jeszcze.

Jutro pójdę do tej pani, co usuwa ludziom pamięć. Ona wskaże mi kanapę.

Ja od progu się rozpłaczę, gdy opowiem tamten wieczór.

Da lekarstwo, by nic nie czuć.

Pójdę nocą obcym miastem, by zapomnieć cię na zawsze.

Tak mija nam, mija nam czas. Spójrz na mnie ten ostatni raz.

Nie stanie się nic.

Jeszcze wierzę, że nadal cię mam obok siebie. Nie pytaj, czy dobrze mi i czy nie mam sny bez

Ciebie, bez Ciebie.

Brakuje Cię znów, choć tu jesteś. Zamknięte na klucz chore serce.

Przytul się trochę i udawaj, że mnie kochasz, kochasz jeszcze. Brakuje Cię znów, choć tu jesteś.

Zamknięte na klucz chore serce.

Przytul się trochę i udawaj, że mnie kochasz, kochasz jeszcze. Wyjdę zaraz po śniadaniu.

Wsiądę w pociąg.

Nie żartuję i obudzę się w tym kraju, gdzie już Ciebie nie brakuje.

Brakuje

Cię znów, choć tu jesteś. Zamknięte na klucz chore serce.

Przytul się trochę i udawaj, że mnie kochasz, kochasz jeszcze.