Asteroid

Ten utwór jest jak nieznośny ciężar samotności, kiedy cały świat się wali, a ty pozostajesz na gruzach, próbując zebrać coś, co kiedyś wydawało się ważne. Każde słowo jest jak spojrzenie w pustkę, gdzie nie ma już odpowiedzi, tylko pytania. I oto nadchodzi moment, kiedy myśli i uczucia zaczynają się mieszać, a przeżycia stają się ciężkim brzemieniem, którego nie da się zrzucić. Jakby utknąłeś w tej chwili, gdzie wszystko jest stracone, ale nie możesz ruszyć dalej. Nie ma tu szybkiego rozwiązania i nie chodzi o odbudowę. Chodzi o stratę, o chwilę, kiedy nie ma nic do stracenia poza sobą samym. Cały ten ból i rozczarowanie są jak burza, w której wszystko wokół traci swoje granice i nie wiesz, gdzie jesteś, a gdzie jest twój świat. Utwór o tym, jak trudno jest być ostatnim, kiedy nawet nadzieja znika, ale mimo to idziesz naprzód, ponieważ po prostu nie możesz się zatrzymać.