Dangerous

Ten tor jest jak dziki wyścig, gdzie każdy ruch jest na krawędzi, a każde słowo jak skok przez ognisty łańcuch. Poczucie niestrudzonego dążenia, kiedy nie ma czasu na zatrzymanie się, a wszystko wokół blednie, jakby o wszystkim decydowała tylko jedna chwila. Na torze na pewno nie chodzi o spokój – tu wszystko jest na granicy. A mimo to pomimo bólu i rozstania chcę iść dalej, szukać czegoś więcej niż ten niespokojny świat wokół mnie.

Jest i nadzieja, i akceptacja – ani jedno, ani drugie nie jest w stanie zatrzymać biegu wydarzeń. To jak dwa światy, dwa spojrzenia na tę samą sprawę: „tak, będzie ciężko, ale co możemy zrobić, jeśli już tu jesteśmy?” Konfrontacja z samym sobą, spotkanie z tym, czego nie można zignorować. I w tej walce jest jeszcze miejsce na marzenie: złożyć te „śluby”, odlecieć, spalić, ale nie zniknąć w tym procesie.