Opis
Utwór, w którym dźwięki płyną jak strumień w cichym lesie – niespiesznie, przejrzyście, jakby wiedząc, że do morza jeszcze daleko. Każda nuta delikatnie opada w ciszy, rozprostowując fałdy niepokoju, a lekka melancholia miesza się z poczuciem, że inspiracja nie jest przebłyskiem, ale niekończącym się strumieniem, do którego zawsze można powrócić.