oddech

Oryginał

Od pół roku walę głową w mur.

-Bez przerwy. -I nie pamiętam, gdzie poszedłem spać.

-Nie pamiętam, gdzie poszedłem spać.

-Przypomnę sobie coś, zanim nabiorę chęci, żeby żyć normalnie.

Zniechęcisz mnie jak zawsze.

Łeb mi pęka od ilości przeprosin, które dawno temu powinienem złożyć.

Żyję tak, jakbym nie miał już nic do stracenia.

Tak jakby kończył się świat.

Ty żyjesz tak, jakbyś była lub był jakimś innym, a nie kimś, kogo znam od lat.

Dosięgłem tego dna, gdy nie zostało już nic.

Nie zmienię siebie nigdy, choć próbowałem z całych sił.

Ktoś tam mi powiedział, że to też druga szansa i ta mi wyszła na dobre.

Lepsze niechcieli zwalczyć.

-Nie chcieli zwalczyć.

-By znowu móc spać spokojnie.

Żyję tak, jakbym nie miał już nic do stracenia.

Tak jakby kończył się świat.

Ty żyjesz tak, jakbyś była lub był jakimś innym, a nie kimś, kogo znam od lat.

Jakbym nie miał już nic do stracenia.

Tak jakby kończył się świat.

Ty żyjesz tak, jakbyś była lub był kimś innym, a nie kimś, kogo znam od lat.

Kogo znam od lat.