Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Semalam suntuk berdialektik terdengar hebat tumpah-mundah berwacana.
Adu teori, orgi diksi miskin arti di kota menjelang runtuhnya.
Pergunjingan yang tak berkesudahan makin larut, carut-marut berlogika.
Riwayat panjang kegagalan makin panjang saja.
Setelah diam, seruak pertanyaan tentang kematian, arti kehidupan.
Kucari di ujung malam dan selepas hujan.
Udara di utara merawat ingatan ke selatan lintasi Jefferson.
Benteng, pelabuhan, dan penjara di taman.
Enam puluh lima macam malam tertidur memimpikan yang tersembunyikan.
Di tepi bulan sabit, kunikahi ribuan cerita yang t'lah digariskan.
Mencari di jejak kaki dan persah hati-hati.
Berserap pada langkah yang menerka arah janji alam tak akan berubah.
Nostalgi patinis sayang kan terjadi.
Enam puluh lima macam mati, satu setengah juta kan hidup kembali.
Di tepi sumur kubur, kubersaksi cahaya kursi.
Mereka sudah bekerja di pagi buta.
Sementara engkau dan aku masih membicarakan wacana. Seruak tanya, celup runtah.
Hidup yang berarti bukan sekedar tak mati.
Mati yang berarti mesti yang terakhir kali.
Hidup yang berarti bukan sekedar tak mati.
Mati yang berarti mesti yang terakhir.
Tłumaczenie na język polski
Wczoraj wieczorem dialektyka brzmiała świetnie i przeniosła się do dyskursu.
Wbrew teoriom orgia dykcji nie ma sensu w mieście zbliżającym się do upadku.
Niekończące się plotki stają się coraz głębsze, bałagan logiczny.
Długa historia niepowodzeń staje się coraz dłuższa.
Po ciszy zadawaj pytania o śmierć, o sens życia.
Szukałem go pod koniec nocy i po deszczu.
Powietrze na północy ożywia wspomnienia południa w Jefferson.
Twierdza, port i więzienie w parku.
Sześćdziesiąt pięć rodzajów bezsennych nocy marzących o tym, co ukryte.
Na krawędzi półksiężyca poślubiam tysiące zarysowanych historii.
Szukaj śladów stóp i bądź ostrożny.
Przyswajaj kroki, które przepowiadają kierunek obietnicy natury, że się nie zmieni.
Niestety, zdarzają się nostalgiczne patyczki.
Sześćdziesiąt pięć osób zginęło, półtora miliona ożyło.
Na skraju studni grobowej byłem świadkiem światła krzesła.
Pracowali wcześnie rano.
Podczas gdy ty i ja wciąż dyskutujemy o dyskursie. Zadając pytania, zalewając się łzami.
Sens życia to nie tylko nie umieranie.
Śmierć oznacza, że to musi być ostatni raz.
Sens życia to nie tylko nie umieranie.
Śmierć oznacza, że musi być ostatnia.