Nowy ja

Oryginał

To będę nowy ja. Tym razem bez wad, tym razem na bank.

Chyba popsuło mi się wiele w środku.

Czego nie widać na samym początku.

Poza tym nauczyłem się mieć w porządku, dzielny mi bez przerwy znosić błędy.

Czasem myślę, jaki się wzięty, a potem znowu tacy też są potrzebni. Zobaczą wtedy, gdy ciebie nie będzie.

Może już taki jestem, dzięki temu lepszy.

Część po części posklejany taśmą gdzieniegdzie.

Na kropelkę wrakiem jestem. Zejdźcie ze mnie.

Porzucone jak nikt mnie nie chce. Proszę, bierzcie.

Każdą resztkę i tak nie przyda się, bo ja. To będę nowy ja. Tym razem bez wad.

Tym razem na bank nie złamie się. Już to prawie mam.

Udaje mi się naprawić, choć nie daję gwarancji. To będę nowy ja.

Tym razem bez wad. Tym razem na bank nie złamie się. Już to prawie mam.

Udaje mi się naprawić, choć nie daję gwarancji.

Sam się na tym łapię, że często się karcę i wiercę. Chcę bardziej, więcej.

I może nieidealny. Co nieco poprawić, co nieco już zbudowane.

I cóż zrobić mam? Życia szkoda na blednie nam, pogłębia bez przerwy.

I nawet jak nigdy już nie dogonię reszty.

To będę nowy ja. Tym razem bez wad. Tym razem na bank nie złamie się.

Już to prawie mam. Udaje mi się naprawić, choć nie daję gwarancji.

To będę nowy ja. Tym razem bez wad. Tym razem na bank nie złamie się.

Już to prawie mam. Udaje mi się naprawić, choć nie daję gwarancji.