Kawa z diabłem

Oryginał

Podkładali nogi, żeby mu padła pył.

Śmiali się, gdy leżałam twarzą w dół.

A ja wstałam z ziemi silniejsza niż przedtem.

Dasz radę mówiłam do siebie szeptem.

Kopali dołki pod każdym moim krokiem.

Myśleli, że spadnę tam aż na dno.

Lecz ja twardo na nogach stałam i szłam dalej, choć bardzo bolało to.

Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.

A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.

Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.

A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.

Rzucali kłody pod nogi w każdej drodze. Chcieli zatrzymać każdy mój bieg.

A ja z tych kłód zbudowałam schody i wyszłam wyżej, niż chcieli mnie mieć.

Kali mnie w ogień. Mówili tam twoje miejsce.

Myśleli, że spłonę w nim, lecz dusza i ciało okazały się silniejsze.

Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.

A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.

Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.

A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.

Ich słowa były jak kamienie.

Każdy miał zepchnąć mnie na dno.

A ja z tych kamieni zbudowałam drogę, po której dziś idę na wprost.

Gdy wszystko wali się dookoła i nagle nie masz dokąd iść, to właśnie wtedy odkrywasz, jak silną potrafisz być.

Im mocniej pchali mnie w ciemność, tym jaśniej zaczęłam lśnić.

Bo kiedy nie masz już nic do stracenia, potrafisz silniejszą być.

Wysłali mnie prosto do diabła. Myśleli, że zginę gdzieś tam.

A ja z diabłem piję kawę i śmieję się im prosto w twarz.

Rzucili mnie wilkom na pożarcie. Myśleli, że rozszarpią mnie.

A wilki przyjęły mnie do stada i pokazały, jak bronić się.