Opis
Wokalista: Liz Kim Cương
Producent: TINLE
Inżynier miksowania wokali: NAMVEE
Inżynier masteringu: Vũ Thắng
Inżynier nagrań, kompozytor Autor tekstów: Naizik
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Chờ đợi càng lâu khoảng cách cứ xa dần xa
Lại bỏ quên nhau mình khác chi hai người lạ
Chẳng có những đắm say đầu tiên
Đây hồi âm cho hết câu chuyện
Thầy mình lại nhầm lẫn ưu tiên với ưu phiền
Dòng ký ức trôi qua nhẹ nhàng dịu êm
Chắc cũng chẳng quan trọng cần gì nói thêm
Lại một khoảng trống luôn cứ giữ cạnh bên
Yêu thương giờ đây như đã hóa mỏi mệt
Thêm một lần hứa hứa rồi lại quên
Con dẻ niềm tin con dẻ từng hy vọng
Xin đừng mang tình yêu này ra đập tan được không?
Để khiến cảm xúc này cháy dần theo thời gian
Rồi tiếp tục vô tình giam cầm trong đợi mong
Rồi lần lượt lặp lại lầm lỡ
Chẳng còn buồn một lần gặp gỡ
Hay mình tạm để lại nỗi nhớ
Sống cho qua sẽ như tình hờ
Chờ đợi càng lâu khoảng cách cứ xa dần xa
Lại bỏ quên nhau mình khác chi hai người lạ
Chẳng có những đắm say đầu tiên
Đây hồi âm cho hết câu chuyện
Thầy mình lại nhầm lẫn ưu tiên với ưu phiền
Là duy nhất ưu tiên từ ngày đầu tiên
Nào biết trước hôm nay trở thành ưu phiền
Tại vì khoảng cách nên cứ mãi lặng im
Hay do thời gian lạnh lùng xóa kỷ niệm
Từng một lần nhớ nhớ mà lại quên
Con dẻ niềm tin con dẻ từng hy vọng
Xin đừng mang tình yêu này ra đập tan được không?
Để khiến cảm xúc này cháy dần theo thời gian
Rồi tiếp tục vô tình giam cầm trong đợi mong
Rồi lần lượt lặp lại lầm lỡ
Chẳng còn buồn một lần gặp gỡ
Hay mình tạm để lại nỗi nhớ
Sống cho qua sẽ như tình hờ
Chờ đợi càng lâu khoảng cách cứ xa dần xa
Lại bỏ quên nhau mình khác chi hai người lạ
Chẳng có những đắm say đầu tiên
Đây hồi âm cho hết câu chuyện
Thầy mình lại nhầm lẫn ưu tiên với ưu phiền
Chờ đợi càng lâu khoảng cách cứ xa dần xa
Lại bỏ quên nhau mình khác chi hai người lạ
Chẳng có những đắm say đầu tiên
Đây hồi âm cho hết câu chuyện
Thầy mình lại nhầm lẫn ưu tiên với ưu phiền
Lời hứa ấy nay trôi về đâu
Chỉ còn em với những u sầu
Thà chọn đau vì chắc không để nó bên nhau
Tłumaczenie na język polski
Im dłużej czekasz, tym większa staje się odległość
Jeśli się zapomnimy, niczym się nie różnimy od dwójki nieznajomych
Nie było pierwszych zauroczeń
To jest odpowiedź na koniec tej historii
Mój nauczyciel pomylił priorytety ze zmartwieniami
Strumień wspomnień mija delikatnie i delikatnie
Chyba nie trzeba mówić nic więcej
Kolejna pusta przestrzeń zawsze trzymana przy moim boku
Miłość wydaje się teraz zmęczona
Jeszcze jedna obietnica i potem zapomnij
Wiara kasztana, nadzieja kasztana
Proszę, nie niszcz tej miłości, dobrze?
Aby to uczucie wypaliło się z czasem
Potem w dalszym ciągu był nieumyślnie więziony w oczekiwaniu
Następnie powtarzaj błędy raz po raz
Nigdy więcej smutnych spotkań
A może powinienem tymczasowo porzucić tę nostalgię?
Życie przez to będzie jak obojętność
Im dłużej czekasz, tym większa staje się odległość
Jeśli się zapomnimy, niczym się nie różnimy od dwójki nieznajomych
Nie było pierwszych zauroczeń
To jest odpowiedź na koniec tej historii
Mój nauczyciel pomylił priorytety ze zmartwieniami
Bycie wyjątkowym jest priorytetem od pierwszego dnia
Kto wiedział, że dzisiejszy dzień stanie się kłopotliwy
Ze względu na odległość milczę
A może dzieje się tak dlatego, że czas chłodno wymazuje wspomnienia
Za każdym razem, gdy sobie przypominam, zapominam
Wiara kasztana, nadzieja kasztana
Proszę, nie niszcz tej miłości, dobrze?
Aby to uczucie wypaliło się z czasem
Potem w dalszym ciągu był nieumyślnie więziony w oczekiwaniu
Następnie powtarzaj błędy raz po raz
Nigdy więcej smutnych spotkań
A może powinienem tymczasowo porzucić tę nostalgię?
Życie przez to będzie jak obojętność
Im dłużej czekasz, tym większa staje się odległość
Jeśli się zapomnimy, niczym się nie różnimy od dwójki nieznajomych
Nie było pierwszych zauroczeń
To jest odpowiedź na koniec tej historii
Mój nauczyciel pomylił priorytety ze zmartwieniami
Im dłużej czekasz, tym większa staje się odległość
Jeśli się zapomnimy, niczym się nie różnimy od dwójki nieznajomych
Nie było pierwszych zauroczeń
To jest odpowiedź na koniec tej historii
Mój nauczyciel pomylił priorytety ze zmartwieniami
Gdzie teraz zniknęła ta obietnica?
Jestem tylko ja i mój smutek
Wolałabym wybrać ból, bo pewnie nie pozwolę mu być razem