Inne utwory od Sophia
Opis
Kompozytor: Zofia
Kompozytor: Arthur Stoker
Kompozytor: Sophia Kruithof
Kompozytor: Simon Gitsels
Produkcja: Simon Gitsels
Mikser: Huub Reijnders
Mistrz: Ivo Statinski
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
A certain cadence in the way you say things.
Used to sound like midsummer sun, but now it's raining.
Keep dodging your eyes, blue as the sapphire on your mother's ring I've been wearing since July, and you'll get it back tonight.
Maybe in another universe 'cause this one's not for us.
No use in turning back the clock 'cause it won't be the same as it was.
In another time, you'd be the first, but our luck turned to dust.
Wounded hands from holding on.
Now I gotta let go 'cause in this world, in this one, you keep breaking my heart.
We were drowning,
I was waving.
Think we lost our love to a losing situation.
We talk in silence, what a conversation.
As we're turning blue, you don't seem to be serenade, and I hate it, why don't you?
Maybe in another universe 'cause this one's not for us.
No use in turning back the clock 'cause it won't be the same as it was.
In another time, you'd be the first, but our luck turned to dust. Wounded hands from holding on.
Now I gotta let go 'cause in this world, in this one, you keep breaking my heart.
You keep breaking my, breaking my heart.
You keep breaking my, breaking my heart.
You keep breaking my, breaking my heart.
Oh, I wanna let go 'cause in that world, the other one, our love wouldn't be lost.
Tłumaczenie na język polski
Pewna rytmika w sposobie mówienia.
Kiedyś brzmiało to jak letnie słońce, ale teraz pada deszcz.
Unikaj wzroku, niebieskiego jak szafir na pierścionku twojej matki, który noszę od lipca, a dzisiaj wieczorem go odzyskasz.
Może w innym wszechświecie, bo ten nie jest dla nas.
Nie ma sensu cofać zegara, bo nie będzie już taki sam jak był.
Innym razem byłbyś pierwszy, ale nasze szczęście obróciło się w pył.
Zranione ręce od trzymania.
Teraz muszę odpuścić, bo w tym świecie, w tym, ciągle łamiesz mi serce.
Topiliśmy się,
machałem.
Pomyśl, że straciliśmy naszą miłość w wyniku przegranej sytuacji.
Rozmawiamy w ciszy, co za rozmowa.
Kiedy robimy się niebiescy, nie wydajesz się być serenadą i nienawidzę tego, dlaczego nie?
Może w innym wszechświecie, bo ten nie jest dla nas.
Nie ma sensu cofać zegara, bo nie będzie już taki sam jak był.
Innym razem byłbyś pierwszy, ale nasze szczęście obróciło się w pył. Zranione ręce od trzymania.
Teraz muszę odpuścić, bo w tym świecie, w tym, ciągle łamiesz mi serce.
Ciągle łamiesz moje, łamiesz moje serce.
Ciągle łamiesz moje, łamiesz moje serce.
Ciągle łamiesz moje, łamiesz moje serce.
Och, chcę odpuścić, bo w tym świecie, w tym drugim, nasza miłość nie byłaby utracona.