Szerokości!

Oryginał

Niby tak blisko, a czegoś nie widzę. Podajesz na dłoni wszystko, co masz.

To nie wychodzi z moich obliczeń. Czy z nami coś nie tak?

Lubisz się zwrócić do wróżb. Klimat jak z lądowych słusz.

Z wszystkim, co robisz, mam luz. Czy masz tak samo jak ja?

Bo czasem wali się nam świat na głowę. Sprowadza do parteru.

To tylko stacja na całej drodze. Szerokości bye, bye.

Twój strach ten sam, ta sama łza.

Zrobimy bankiet tuż za rogiem. Cały parkiet jest nasz.

Czasem co ważne, przecieka przez palce, a co nieistotne nas wciąga jak wir.

Coś, co jest proste, się staje dwuznaczne. Banal zamienia się w hit. Po pierwsze nie godzę się z tym.

Po drugie to zawsze jest w tym. Powoli nie znaczy, że nic.

Czy masz tak samo jak ja?

Bo czasem wali się nam świat na głowę. Sprowadza do parteru.

To tylko stacja na całej drodze. Szerokości bye, bye.

Twój strach ten sam, ta sama łza.

Zrobimy bankiet tuż za rogiem. Cały parkiet jest nasz.

I chociaż drogi pełne wrażeń, dobrze razem przez nie przejść.

A co będzie, to się okaże. Ważne, żeby je poczuć też. Bo czasem wali się nam świat na głowę.

Sprowadza do parteru.

To tylko stacja na całej drodze. Szerokości bye, bye.

Twój strach ten sam, ta sama łza.

Zrobimy bankiet tuż za rogiem. Cały parkiet jest nasz.