możesz znaleźć mnie

Oryginał

Możesz znaleźć mnie tam, gdzie wiecznie pije się to samo piwo nawarzone nocą, a nad ranem tak duszące. Możesz.

Tam, gdzie uporczywe nerwy, ledwie już widoczne, bo zgłupiałem przez nie tak, że nic nie czuję. Możesz.

Wszędzie, gdzie się tuła ktoś nad ranem tak jak tuli się w kolanach kot, bylebyś nogą nie pchnął. Możesz.

Po upartych głowach i lokalach zapyziałych, gdzie melina nie odstręcza.

Taka moda. Możesz.

Wszędzie, gdzie mnie szukasz tak naprawdę nie ukrywam się przeważnie, bo mnie wtedy znaleźć łatwiej. Możesz.

Choćbyś nie szukał, a dość dokładnie nie wyglądam marnie, ładnie też. Niech kto mnie widział, zgadnie gdzie.

Przy papierośnicach co się żarzą, rządzą żarem mocnym, stale się w nas tlącym jak upadek. Możesz.

Na końcu dwuznaczeń w trakcie pracy raczej nie, bo pewnie jaram albo kaszlę jak co ranek. Możesz.

Jak stoję na końcu zdania, gdzie wykrzyknik.

Tyle że pytając, czy mnie jeszcze dostrzegacie. Może.

Chociaż tak niechętnie to przyznaję, to od roku prawie stałem w jednym miejscu.

Ciutkę zesztywniałem. Możesz.

Możesz znaleźć.

Możesz znaleźć mnie.

Możesz znaleźć.

Możesz znaleźć mnie.

Możesz znaleźć mnie. Możesz znaleźć mnie.

Możesz znaleźć mnie. Możesz znaleźć.

Gdzieś pod stołem w każdym barze. Na wypadek zdarzeń przykrych mówię dość. Na dzisiaj wszystkim stop.

Nie uniknę znów obrażeń po kolejnym już pożarze, bo o błędach miałby uczyć kto?

Się wyzbędę wszelkich marzeń, bo w to samo ciągle włażę.

Dajmy spokój, lepiej idźmy stąd. W korytarzach słownych wskażeń rozwartwione moje twarze.

Każda jedna z małą wisi łzą.

Z bezskutecznym drogowskazem wciąż malują drogi stare.

No bo zmiana przecież wrogi front.

Może kiedyś się okaże, że to wszystko, co przekażę, będzie.

Możesz znaleźć mnie.

Możesz znaleźć mnie. Możesz znaleźć mnie.

Możesz znaleźć mnie.

Możesz znaleźć mnie.

Możesz znaleźć mnie. Możesz znaleźć mnie.

Możesz znaleźć mnie. Możesz.