Inne utwory od Carín León
Inne utwory od PALOMAZO NORTEÑO
Inne utwory od Lalo Mora
Inne utwory od Eliseo Robles
Opis
Vihuela: Antonio Zepeda Rivera
Akordeon, wokal w tle: Braulio Ibarra Soneranes
Trąbka: Mario Muñoz Cruz
Klarnet: Edgar Eron Valenzuela Castro
Wokal w tle, akordeon: Juan Guadalupe Ontiveros Moroyoqui
Vihuela: Arnulfo Romero sombra
Bajo: Neftali Ozuna tucari
Klarnet: Juan de Dios Ontiveros Molinares
Trąbka: Francisco Javier Duarte Velarde
Inżynier dźwięku, producent: Antonio Zepeda
Inżynier nagrań, inżynier miksowania, inżynier masteringu: Alberto Medina
Inżynier nagrań: Abraham Eduardo Tapia García
Producent wykonawczy: Jorge Juárez
Producent wykonawczy: Oscar Armando Díaz de León
Kompozytor, autor tekstów: Eduardo Mora
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
¡Eah!
¡Ah! ¡Ah!
A orillas del río Aragón, en una hacienda escondida.
Laurita mató a su novio porque ya no la quería y con otra iba a casarse.
Nomás porque las podía.
Hallaron dos cuerpos muertos al fondo de una parcela.
Uno era el de Emilio Guerra, el prometido de Estela, el otro el de Laura Larrazábal.
La maestra de la escuela.
La última vez se vieron, ella lo mandó llamar: "Cariño del alma mía.
Tú no te puedes casar. ¿No decías que me amabas?
Era cuestión de esperar".
¡Arriba!
Amor, ¿cómo te vas, amor mío?
Nos amamos juntos hasta la muerte.
Juntos y juntos.
Tú no puedes hacer eso, ¿qué pensará mi familia?
No puedes abandonarme después que te di mi vida.
No digas que no me quieres.
Como antes sí me querías.
"Solo vine a despedirme", Emilio le contestó.
"Tengo a mi novia pedida, por ti mi amor se acabó. Que te sirva de experiencia.
Lo que esta vez te pasó.
No sabía que estaba armada y su muerte muy cerquita de la bolsa de su abrigo.
Sacó una escuadra cortita, con ella le dio seis tiros.
Luego se mató Laurita.
Salud.
Gracias.
Tłumaczenie na język polski
Hej!
Ach! Ach!
Nad brzegiem rzeki Aragonii, w ukrytej hacjendzie.
Laurita zabiła swojego chłopaka, bo już jej nie kochał i zamierzał poślubić kogoś innego.
Tylko dlatego, że mogłem.
Znaleźli dwa ciała na dnie działki.
Jednym z nich był Emilio Guerra, narzeczony Esteli, a drugim Laura Larrazábal.
Nauczyciel w szkole.
Kiedy ostatni raz się widzieli, posłała po niego: „Najdroższy mojej duszy.
Nie możesz wyjść za mąż. Czy nie mówiłeś, że mnie kochasz?
„To była kwestia czekania”.
Powyżej!
Kochanie, jak się masz, kochanie?
Kochaliśmy się aż do śmierci.
Razem i razem.
Nie możesz tego zrobić. Co pomyśli moja rodzina?
Nie możesz mnie porzucić po tym, jak oddałem ci życie.
Nie mów, że mnie nie kochasz.
Tak jak wcześniej, kochałeś mnie.
„Przyszedłem się tylko pożegnać” – odpowiedział Emilio.
„Mam dziewczynę, moja miłość dla ciebie się skończyła. Niech będzie to dla Ciebie przeżycie.
Co ci się tym razem przydarzyło.
Nie wiedział, że była uzbrojona, a jej śmierć była bardzo blisko kieszeni płaszcza.
Wyjął krótki kwadrat, za jego pomocą oddał sześć strzałów.
Potem Laurita popełniła samobójstwo.
Zdrowie.
Dziękuję.