Inne utwory od Free Throw
Opis
Producent: Brett Romnes
Kompozytor, autor tekstów: Rzut wolny
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
I was afraid of repetition. Circling in orbit, the changing of tides.
Is it fate or superstition?
Sometimes I question if you thought it yourself or if it was the words of everyone else.
On top of being complacent, us getting placed in space made uncomfortable.
I tried to give you the room to breathe.
That may have further drove a wedge between being lovers and roommates. Our fugue state.
I think it took me moving on for you to realize we were worth it.
Once I was gone, I had a view of what we didn't see.
I was afraid of repetition. Circling in orbit, the changing of tides.
Yeah, I'm not even superstitious, but somehow I start to realize.
I could feel the distance like our room was in the house next door.
I only got resistance when I tried to revise the plan.
I'd hide away and contemplate where we had gone astray.
The solitude it laid waste.
I think it took me moving on for you to realize we were worth it.
Once I was gone, I had a view of what we didn't see.
For a while now, felt like I've become an oak collector of curses.
Taking a step back might not be as bad as it seems.
I was afraid of repetition. Circling in orbit, the changing of tides.
Is it fate?
It's my sightline.
Tłumaczenie na język polski
Bałem się powtórzeń. Krążenie po orbicie, zmiana pływów.
Czy to przeznaczenie, czy przesąd?
Czasami zastanawiam się, czy sam to pomyślałeś, czy to były słowa wszystkich innych.
Oprócz samozadowolenia, umieszczenie nas w przestrzeni stało się niewygodne.
Próbowałem dać ci przestrzeń do oddychania.
To mogło jeszcze bardziej wbić klin między byciem kochankami a współlokatorami. Nasz stan fugowy.
Myślę, że zajęło mi trochę czasu, zanim zdałeś sobie sprawę, że jesteśmy tego warci.
Kiedy już odszedłem, zobaczyłem to, czego nie widzieliśmy.
Bałem się powtórzeń. Krążenie po orbicie, zmiana pływów.
Tak, nawet nie jestem przesądny, ale jakoś zaczynam zdawać sobie sprawę.
Poczułem odległość, jakby nasz pokój znajdował się w domu obok.
Opór napotkałem dopiero, gdy próbowałem zrewidować plan.
Chowałem się i zastanawiałem, gdzie zbłądziliśmy.
Samotność, którą niszczyła.
Myślę, że zajęło mi trochę czasu, zanim zdałeś sobie sprawę, że jesteśmy tego warci.
Kiedy już odszedłem, zobaczyłem to, czego nie widzieliśmy.
Od jakiegoś czasu czułem się, jakbym stał się dębowym zbieraczem przekleństw.
Krok w tył może nie być tak zły, jak się wydaje.
Bałem się powtórzeń. Krążenie po orbicie, zmiana pływów.
Czy to los?
To mój wzrok.