Inne utwory od VEROSIMILE
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Portami a guardare il cielo piangerà, il sole esploderà, la terra in cenere.
Vorrei andarmene da qualche parte, tipo su Marte, per non vedere mai suoi occhi invece color martire. Noia che ho negli occhi cosa fai? Non so dove mi porta.
Vorrei parlarti dalla bocca escono solo pugni.
I punti sopra il petto li ho contati proprio tutti.
Tu non mi vedi già nei punti, li hai bruciati tutti, buttati giù nel fosso, sono semi senza frutti.
Tu mi fai venire voglia di urlare, ma in fondo sai che non sei niente di speciale. Solo che ho la noia negli occhi cosa fai?
Non so dove mi porta, dove vai? Nuvola d'adescà, con chi sei?
Lascio la porta aperta.
Sai anche cosa fai, non so dove mi porti, dove vai.
Fai la forte solo quando nella stanza c'è lo spazio e navigando parti via tutto di scatto, lentamente lecchi via le tue ferite dalla pelle.
Non ti sopporto, va bene, te lo confesso.
Dopo tutto questo tempo io non mi diverto, non mi interessa, non ho voglia. Io non ho voglia di aspettare come passa se non mi passa.
Portami a guardare il cielo piangerà, il sole esploderà, la terra in cenere.
Vorrei andarmene da qualche parte, tipo su Marte, per non vedere mai suoi occhi invece color martire. Noia che ho negli occhi cosa fai? Non so dove mi porta.
Tu mi fai venire voglia di urlare, ma in fondo sai che non sei niente di speciale.
Solo che. . .
Tu mi fai venire voglia di urlare, ma in fondo sai che non sei niente di speciale.
Solo che ho la noia negli occhi cosa fai? Non so dove mi porta, dove vai?
Nuvola d'adescà, con chi sei? Lascio la porta aperta.
Tłumaczenie na język polski
Zabierz mnie, abym zobaczył, jak niebo będzie płakać, słońce eksploduje, a ziemia obróci się w popiół.
Chciałabym gdzieś pojechać, na przykład na Marsa, żeby nigdy więcej nie widzieć jego oczu w kolorze męczennika. Nuda w moich oczach, co robisz? Nie wiem, dokąd mnie to prowadzi.
Chciałbym z tobą porozmawiać, ale z twoich ust wychodzą tylko pięści.
Właściwie policzyłem wszystkie punkty nad klatką piersiową.
Nie widzisz mnie już w punktach, spaliłeś ich wszystkich, wrzuciłeś do rowu, to są nasiona bez owocu.
Sprawiasz, że mam ochotę krzyczeć, ale w głębi duszy wiesz, że nie jesteś niczym wyjątkowym. Poza tym, że mam nudę w oczach, co robisz?
Nie wiem dokąd mnie to prowadzi, dokąd idziesz? Chmura przynęty, z kim jesteś?
Zostawiam otwarte drzwi.
Ty też wiesz co robisz, nie wiem dokąd mnie zabierasz, dokąd idziesz.
Zachowujesz się silny tylko wtedy, gdy w pokoju jest miejsce, a gdy odpływasz, szybko wychodzisz, powoli zlizując rany ze skóry.
Nie mogę cię znieść, ok, wyznaję ci to.
Po tym wszystkim nie bawię się, nie obchodzi mnie to, nie chcę. Nie chcę czekać, aż minie, jeśli nie minie.
Zabierz mnie, abym zobaczył, jak niebo będzie płakać, słońce eksploduje, a ziemia obróci się w popiół.
Chciałabym gdzieś pojechać, na przykład na Marsa, żeby nigdy więcej nie widzieć jego oczu w kolorze męczennika. Nuda w moich oczach, co robisz? Nie wiem, dokąd mnie to prowadzi.
Sprawiasz, że mam ochotę krzyczeć, ale w głębi duszy wiesz, że nie jesteś niczym wyjątkowym.
Tylko to. . .
Sprawiasz, że mam ochotę krzyczeć, ale w głębi duszy wiesz, że nie jesteś niczym wyjątkowym.
Poza tym, że mam nudę w oczach, co robisz? Nie wiem dokąd mnie to prowadzi, dokąd idziesz?
Chmura przynęty, z kim jesteś? Zostawiam otwarte drzwi.