Inne utwory od Axos
Opis
Wokal: Andrea Molteni
Kompozytor, autor tekstów: Andrea Molteni
Autor tekstów: Andrea Molteni
Kompozytor: Andrea Molteni
Producent: Garelli
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Mai stato dominabile, duttile, docile, parlo lingue in disordine, canto in libera me domine.
Ho scritto anima mea, anima mundi, ma con l'anima mia in polvere, se se non fossi Andrea sarei Diogene.
Liberami dal male contro il male come un prete che pesta, come un ferito grave in guerra che vuole un colpo in testa.
Lei bacia la mia foto e balla come Tori con Megan, sto rialzando la media, segno il livello, sono la meda.
Sta parlando la tua riga, tu dovresti stare zitto, freddo come Riga, fra ti fai un desto, prendi il sinistro.
No, non fumo più le Winston, vivo a casa di Cristo, ma non perché sono lontano, proprio a casa di Cristo.
Chissà chi muore sempre prima chi ama. Oh Madonna, quando ritorni viva richiama.
Sono dentro un tunnel bianco come Dana o Diana, tra i fumi d'alcol pensieri fallaci come Oriana.
Strade dritte portano a vicoli ciechi, in terra ho sempre un muro, dopo un cielo altri cieli.
Meglio vivere in un bosco che in un bosco verticale, a volte si vede la luce solo diventando ciechi.
Sono un guerriero, mica solo un altro artista, idea. Quando morirò dirò: "Te ho grati, stos".
Non ho amici toy, sto scendendo in un asteroide, sembra che prendo steroidi. Chiedo a una gori, mi risponde un chatbot.
Sono il prima ed il poi, Joy Division, New Order, Usman e Cormier.
Fra io sono i passi e le orme, il cuore è un autista che dorme, il cervello un dolner.
Due gocce e sento il mondo in Dolby, cuore diviso, Platone muore.
Non ho mai chiesto a Dio: "Per piacere, per favore".
Mia figlia, fra, l'ho vista solo due weekend al mese ed ho imparato bene che non conta quanto, conta il come.
Tłumaczenie na język polski
Nigdy nie byłem opanowany, plastyczny, posłuszny, mówię językami w nieładzie, śpiewam in libera me domine.
Napisałem anima mea, anima mundi, ale z duszą w kurzu, gdybym nie był Andreą, byłbym Diogenesem.
Wybaw mnie od zła przeciwko złu jak ksiądz, który bije, jak ciężko ranny na wojnie, który chce ciosu w głowę.
Całuje moje zdjęcie i tańczy jak Tori z Megan, podbijam średnią, zaznaczam poziom, jestem przeciętna.
Twoja linia mówi, powinieneś się zamknąć, zimno jak w Rydze, pomiędzy tobą obudź się, skręć w lewo.
Nie, nie palę już Winstonów, mieszkam w domu Chrystusa, ale nie dlatego, że jestem daleko, tuż przy domu Chrystusa.
Kto wie, kto zawsze umiera pierwszy, kto kocha. O Madonno, kiedy wrócisz żywy, zadzwoń.
Jestem w białym tunelu jak Dana czy Diana, pośród oparów alkoholu, błędnych myśli jak Oriana.
Proste drogi prowadzą w ślepe zaułki, na ziemi zawsze mam mur, po niebie inne niebo.
Lepiej żyć w lesie niż w pionowym lesie, czasami światło można zobaczyć tylko oślepiając.
Jestem wojownikiem, a nie kolejnym artystą, ideą. Kiedy umrę, powiem: „Jestem ci wdzięczny, stos”.
Nie mam żadnych zabawkowych przyjaciół, spadam w dół asteroidy, wygląda na to, że jestem na sterydach. Pytam gori, chatbot mi odpowiada.
Są to przed i wtedy, Joy Division, New Order, Usman i Cormier.
Pomiędzy mną są kroki i ślady, serce to śpiący kierowca, mózg to dołner.
Dwie krople i czuję świat w Dolby, serce podzielone, Platon umiera.
Nigdy nie prosiłem Boga: „Proszę, proszę”.
Spotykałam się z córką tylko dwa weekendy w miesiącu i dobrze się nauczyłam, że nieważne ile, ważne jak.