Opis
Wydany: 2026-03-06
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Святые девяностые.
Одна страна исчезла, другая еще не родилась.
-Поехали. -Поехали!
Мы меняли значки на цветные обертки. Вдоль улиц ларьки, как грибы шестерки.
В телевизоре лебеди, танки и путч, а над нами свободы прорезался луч.
Ваучер в руках — цена двух обещанных волк. Кто-то брал города, кто-то брал просто в долг.
Спирт трое на столе, в магнитоле Кар-Мэн. Мы тогда потихоньку вставали с колен.
Секс, драгс, рок-н-ролл, Гагарин, пати в ночи.
Если хочешь выжить здесь, лучше просто молчи. Сквозняки из Европы, сквозняки из щелей.
Мы стали свободней и -мы стали злей. -Клетчатые сумки, маршрут на Стамбул.
Кто-то не проснулся, кто-то тупо утонул. Но воздух был пьяным, воздух был живым, а
Союз развеялся, как сигаретный дым. Святые или лихие, скажи мне, брат.
Неоновый рай или кромешный ад. Малиновый пиджак на голодном теле.
Мы верили в чудо, мы просто хотели жить, жить, жить.
Посреди руин танцевать и любить, любить, любить.
Стрелка на пустыре, в карманах кастеты. В переходе метро продают пистолеты.
Зарплату дают хрусталем и навозом. Страна под гипнозом, страна под наркозом.
Кашпировский лечил, Мавроди кидал. Каждый третий герой, каждый пятый шакал.
Грозный в огне и мальчишки в цинке. Слезы матерей на военной лезгинке.
Но мы грызли гранит, открывали ларьки. Мы были безумны, на подъем легки.
Первый сникерс на вкус, как победа над злом. Побеждал тогда тот, кто пер напролом.
Видишь, как время стирает черты. Остались лишь сны, где есть я и есть ты.
Денди, видак и в подъезде той жив. Это наш безумный, но честный мотив.
Святые или лихие, скажи мне, брат. Неоновый рай или кромешный ад.
Малиновый пиджак на голодном теле. Мы верили в чудо, мы просто хотели жить, жить, жить.
Посреди руин танцевать и любить, любить, любить.
Эпоха ушла, оставив ожог. Кто смог, тот поднялся.
Кто не смог, -тот не смог. -Святые.
Лихие.
Tłumaczenie na język polski
Święte lata dziewięćdziesiąte.
Jeden kraj zniknął, inny jeszcze się nie narodził.
-Chodźmy. -Chodźmy!
Zmieniliśmy plakietki na kolorowe opakowania. Wzdłuż ulic stoją stragany niczym sześć grzybów.
W telewizji były łabędzie, czołgi i zamach stanu, a nad nami świecił promień wolności.
Bon w dłoni to cena za dwa obiecane wilki. Niektórzy zajmowali miasta, inni po prostu pożyczali pieniądze.
W radiu Car-Man na stole leżą trzy alkohole. Następnie powoli wstaliśmy z kolan.
Seks, drag, rock and roll, Gagarin, impreza nocą.
Jeśli chcesz tu przetrwać, lepiej po prostu milcz. Przeciągi z Europy, przeciągi z pęknięć.
Staliśmy się bardziej wolni i staliśmy się bardziej gniewni. -Torby w kratkę, trasa do Stambułu.
Ktoś się nie obudził, ktoś głupio utonął. Ale powietrze było pijane, powietrze było żywe i
Związek zniknął jak dym papierosowy. Święci czy dzicy, powiedz mi, bracie.
Neonowe niebo lub piekło. Karmazynowa kurtka na głodnym ciele.
Wierzyliśmy w cuda, chcieliśmy po prostu żyć, żyć, żyć.
Pośród ruin taniec i miłość, miłość, miłość.
Strzała na pustej działce, kastety w kieszeniach. Sprzedają pistolety w przejściu metra.
Zarobki wypłacane są w kryształach i łajnie. Kraj jest pod hipnozą, kraj jest w znieczuleniu.
Kaszpirowski leczył, Mavrodi rzucił. Co trzeci bohater, co piąty szakal.
Straszny w ogniu i chłopcy w cynku. Łzy matki na wojskowej lezgince.
Ale obgryzaliśmy granit i otwieraliśmy kramy. Byliśmy szaleni, wyluzowani.
Pierwszy Snickers smakuje jak zwycięstwo nad złem. Wtedy zwycięzcą został ten, który poszedł dalej.
Widzisz, jak czas wymazuje rysy. Wszystko, co pozostaje, to sny, w których jestem ja i ty.
Dandy, odtwarzacz wideo w tym wejściu wciąż działa. To jest nasz szalony, ale uczciwy motyw.
Święci czy dzicy, powiedz mi, bracie. Neonowe niebo lub piekło.
Karmazynowa kurtka na głodnym ciele. Wierzyliśmy w cuda, chcieliśmy po prostu żyć, żyć, żyć.
Pośród ruin taniec i miłość, miłość, miłość.
Era minęła, pozostawiając po sobie ślad. Ci, którzy mogli, wstali.
Ci, którzy nie mogli, nie mogli. -Święci.
Ozdobny.