Inne utwory od Carmen Ferre
Inne utwory od Olga Tañón
Opis
Perkusja: José María Gómez Romero
Fortepian: Jorge Ángel Calvet Díaz
Bajo: Edgardo Noé Chávez Paz
Syntezator: Alberto Mora Amigo
Gitara akustyczna: Nam San Fong Arce
Inżynier masteringu: JM Castillo
Producent: Nerso
Producent: Skorpion
Kompozytor: Alberto Mora Amigo
Autor tekstów: Edgardo Noé Chávez Paz
Autor tekstów: Nassim Alcaide Plais
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Yo no soy un gato con siete vidas.
Solo tengo una y la debo cuidar.
Abrí mi corazón y lo cerró una herida.
Pero jamás me -quitarán la ilusión de amar.
-En esta vida siempre hay personas que vienen y van.
Cuando se alejan te dejan una huella y aunque te duela, te ayudan a volar.
Cada caída te hará más fuerte, solo debes soñar.
Y aunque la nube te tape las -estrellas, el sol volverá a brillar.
-Cuando ya no quede nada y no suelte recordar.
Cuando se envejece el alma, solamente habrá una cosa que nos quedará: lo bonito que fue amar.
Lo bonito que fue amar.
Que cuando caiga el sol nunca falte un te quiero.
Y llevarte conmigo en la obscuridad.
Y despertar una vez más.
Volver a amarse hasta arriesgar toda la vida por amor sin saber lo que pasará.
No me pidan que abandone, que ya no me enamore, porque amar es pintar mi mundo de colores.
No me pidan que abandone, que ya no me enamore, porque vinimos a este mundo -para amar.
-Cuando ya -no quede nada. -Ya no quede nada.
-Y no suelte recordar. -No suelte recordar.
Cuando se envejece el alma, solamente habrá una cosa que nos quedará: lo bonito que fue amar.
Tłumaczenie na język polski
Nie jestem kotem, który ma siedem żyć.
Mam tylko jedno i muszę o nie dbać.
Otworzyłam serce, a rana je zamknęła.
Ale nigdy nie pozbędą się iluzji, że mnie kochają.
-W tym życiu zawsze są ludzie, którzy przychodzą i odchodzą.
Kiedy się oddalają, zostawiają na tobie ślad i nawet jeśli to boli, pomagają ci latać.
Każdy upadek cię wzmocni, musisz tylko marzyć.
I nawet jeśli chmura zakryje Twoje gwiazdy, słońce znów zaświeci.
-Kiedy nie ma już nic i nie pamiętam.
Kiedy dusza się zestarzeje, pozostanie z nami tylko jedno: jak pięknie było kochać.
Jak pięknie było kochać.
Że gdy zachodzi słońce, nigdy nie brakuje mi „Kocham Cię”.
I zabiorę cię ze sobą w ciemność.
I obudź się jeszcze raz.
Kochajcie się ponownie, dopóki nie zaryzykujecie całego życia dla miłości, nie wiedząc, co się stanie.
Nie proś mnie, abym się poddał, żebym przestał się zakochiwać, bo kochanie maluje mój świat kolorami.
Nie proś mnie, żebym porzucił, żebym przestał się zakochiwać, bo przyszliśmy na ten świat – żeby kochać.
-Kiedy nie ma już nic. -Nie ma już nic.
-I nie zapomnij pamiętać. -Nie zapomnij pamiętać.
Kiedy dusza się zestarzeje, pozostanie z nami tylko jedno: jak pięknie było kochać.