Na tych osiedlach

Te osiedla żyją swoim życiem. Kocham je za to. Otwieram swoją pocztę, czytam.

Wzywa kurator. Drugi list. List z puchy od ziomka.

Pisze, że jak już odsiedzi swoje, wróci i posprząta.

Na tych osiedlach, tu gdzie czarne słońce, małolatki się wożą jakby były bilące. Tak miesiąc za miesiącem jakoś się kręci. Dzieciaki?

Dzieciaki nie mają dobrych intencji. Wiem co jest grane. Jestem z ulicy.

Sąsiad jakoś podejrzanie często schodzi do piwnicy. Wokoło bloki.

Czuję się jak w ringu. Ziomka fura już dwa lata na policyjnym parkingu.

Jedna siostra drugiej sprzedała taką dietę, że dwa lata dzień w dzień zapierdalają fetę.

Ja przekaz puszczam w eter i wiem, że wygram. Na tych osiedlach wpadamy we własne sidła.

Osiedla. Giną samochody, a pierdolone psy ciągle zbierają dowody. Osiedla.

Jak do tej pory na każdym rogu śledzi cię jebany monitoring.

Osiedla. Witam kolego. Czy chcesz czy nie, to uchodzisz za winnego.

Osiedla. Wiem co jest święte. To są te miejsca, które darzę sentymentem.

Tutaj nie wygra ten, kto nie zagra. Skurwysyny, narkomani walą na klatkach po kablach.

My wychowani na ulicznych patentach.

Większość typów tu się buja na nie swoich dokumentach. Tutaj dzieciaki spędzają czas pod sklepem.

Ciągle spekulują, żeby w końcu było lepiej. Na klatkach HWDP wrzucone czarną farbą.

Tu każdy jest farciarzem, dopóki go nie zgarną. Praca na czarno. Ciężko jest zarobić.

Niejeden ziomek stąd wyjechał, by stanąć na nogi.

Na tych osiedlach wszystko pachnie szwindlem. Z okien słychać Dixonów, SSD i 3Y.

To psy ruszają w pościg, a łzy, na które patrzysz to nie są łzy radości.

Otwierasz oczy i czujesz życia ucisk. Wychodząc z domu nie wiesz, czy w ogóle wrócisz.

Osiedla. Giną samochody, a pierdolone psy ciągle zbierają dowody. Osiedla.

Jak do tej pory na każdym rogu śledzi cię jebany monitoring. Osiedla. Witam kolego.

Czy chcesz czy nie, to uchodzisz za winnego. Osiedla. Wiem co jest święte.

To są te miejsca, które darzę sentymentem. Tu większość z nas widnieje w kartotekach.

Na psa nikt nie spojrzy tu jak na człowieka.

Chociażbyś krzyczał, nikt nie usłyszy krzyku. Dzieciaki od małego próbują narkotyków.

Na tych osiedlach bezsilność jest jak wyrok. Koleżka ciągle siedzi za przerzut paru kilo.

Wciąż jest jak jest i mało co się zmienia. Rodzicom z dziećmi ciężko dojść do porozumienia.

Ból i samotność jak kara za egoizm. Póki tego nie poznasz, twierdzisz, że się nie boisz.

Otwierasz drzwi, choć nie wiesz co za drzwiami.

Anioły z dnia na dzień stają się demonami. Na tych osiedlach masz przyjaciół i wrogów.

Są tacy, co już dawno pukają w dno od spodu. Ty dzięki Bogu wiążesz koniec z końcem.

Pamiętaj niektórzy cię oddadzą za pieniądze.