Inne utwory od maïa
Opis
Kompozytor: maïa
Autor tekstów: maïa
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Regen.
Dunkle Straßen, Lichter und Räsel.
Und der Barkeeper will nicht reden.
Doch ich kann meine Klappe noch nicht halten.
Ja, es sei denn, es gibt für mich ja noch ein Leben.
Ohne dich kann's noch nicht sehen. Ich hör die Menschen hinten lachen.
Ja, komm, wir stoßen an auf das, was war und das, was kommt.
Weil so viel schlechter kann's nicht sein. Auf dass uns das Leben nie mehr vereint.
Und draußen fällt der Regen. Und in mir fällt mein
Herz.
Das Bild, das ich noch von dir hab, häng ich bis zum Morgen dran.
Wie kann ein Mensch so leben? Es ist schon Mitte
März und trotzdem fällt noch Regen.
Und ich über dich hin. Ich erzähl niemandem mehr, wovon ich schreibe.
Ich schreib doch eh nur von dir.
Meine Augen sind ein Meer, wenn ich dran denke. Ja, damals saß du noch hier.
Nein, ich kann mich nicht erholen.
Ich geh sehr gerne hier zu Boden.
Es reicht doch, dass ich von dir wusste, das Leben schenkt uns keinen
Trost.
Und draußen fällt der Regen. Und in mir fällt mein
Herz.
Das Bild, das ich noch von dir hab, häng ich bis zum Morgen dran.
Wie kann ein Mensch so leben?
Es ist schon Mitte März und trotzdem fällt noch Regen.
Und ich über dich hin.
Und ich über dich hin.
Tłumaczenie na język polski
Deszcz.
Ciemne ulice, światła i zagadki.
A barman nie chce rozmawiać.
Ale nadal nie mogę trzymać języka za zębami.
Tak, chyba że jest jeszcze dla mnie życie.
Nie widzę tego bez ciebie. Słyszę śmiech ludzi z tyłu.
Tak, przyjdźcie, wznieśmy toast za to, co było i co nadejdzie.
Bo nie może być dużo gorzej. Niech życie już nigdy nas nie zjednoczy.
A na zewnątrz pada deszcz. I we mnie moje spada
serce.
Powieszę twoje zdjęcie, które wciąż mam, do rana.
Jak człowiek może tak żyć? To już środek
Marzec i nadal pada deszcz.
A ja nad tobą. Nie mówię już nikomu o czym piszę.
I tak piszę tylko o Tobie.
Moje oczy są jak morze, kiedy o tym myślę. Tak, wtedy jeszcze tu siedziałeś.
Nie, nie mogę wyzdrowieć.
Naprawdę lubię tu schodzić.
Wystarczy, że o Tobie wiedziałam, życie nam takiej nie daje
Pocieszenie.
A na zewnątrz pada deszcz. I we mnie moje spada
serce.
Powieszę twoje zdjęcie, które wciąż mam, do rana.
Jak człowiek może tak żyć?
Jest już połowa marca, a deszcz nadal pada.
A ja nad tobą.
A ja nad tobą.