Opis
Główny artysta: Jobi Riccio
Producent: Isaiah Beard
Producent: Jobi Riccio
Producent: Jesse Timm
Kompozytor: Julianna Marie Riccio
Kompozytorka, autorka tekstów: Julianna Marie Riccio
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Went out to the desert to try to dry up my sorrow.
Let the sun bleach my worried heart bright white as cattle bone.
Not much to do out here but wander 'round and think.
Watch the weather moving 'cross the skies, black and blue as ink.
There's a scent, a sensation of damp earth on the wind, and I feel at once the youngest and the oldest I've ever been.
Thinking on and holding each different version in my mind.
I see each girl before me and promise them we're gonna try.
There's a mirror in these mountains.
They hold it up to my heart and remind me who I am. I've been selfish,
I've been scared.
I was unprepared for how this would be.
Cold and hurt and anger, high and tight as a fiddle string that has bound me up in grief. I am still unraveling.
My breathing, beating, living, healing, in and out and in.
Make myself turn and face the feeling and sit inside of it.
There's a mirror in these mountains.
They hold it up to my heart and remind me who I am.
I've been selfish, I've been scared.
I was unprepared for how this would. . .
Can I be honest first with me?
Practicing, practicing.
Don't wanna bleed onto everything. Can I be?
Can I be?
Tłumaczenie na język polski
Wyszedłem na pustynię, żeby osuszyć swój smutek.
Niech słońce wybieli moje zmartwione serce na biało jak bydlęca kość.
Nie ma tu zbyt wiele do zrobienia, ale pospaceruj i pomyśl.
Obserwuj pogodę poruszającą się po niebie, czarną i niebieską jak atrament.
Czuję zapach, uczucie wilgotnej ziemi na wietrze i czuję się zarazem najmłodszym i najstarszym, jakim kiedykolwiek byłem.
Rozmyślam i trzymam w głowie każdą inną wersję.
Widzę każdą dziewczynę przede mną i obiecuję im, że spróbujemy.
W tych górach jest lustro.
Przykładają to do mojego serca i przypominają mi, kim jestem. Byłem samolubny,
Przestraszyłem się.
Nie byłem przygotowany na to, jak to będzie.
Zimno, ból i gniew, wysokie i napięte jak struna skrzypiec, która związała mnie w smutku. Wciąż się rozkręcam.
Moje oddychanie, bicie, życie, uzdrawianie, wdechy i wydechy.
Zmuszam się do odwrócenia się, zmierzenia się z uczuciem i siedzenia w nim.
W tych górach jest lustro.
Przykładają to do mojego serca i przypominają mi, kim jestem.
Byłem samolubny, bałem się.
Nie byłem przygotowany na to, jak to będzie wyglądało. . .
Czy mogę być przede wszystkim ze sobą szczery?
Ćwicz, ćwicz.
Nie chcę krwawić na wszystko. Czy mogę być?
Czy mogę być?