Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Дым табачный, воздух, и комната, глава в крученых осках аде.
Вспомни, за этим окном впервые руки твои исступлённый гладил.
Сегодня сидишь вот, сердце в железе, день ещё выгонишь, может быть, из рук, а в мутной передней долго не влезет сломанная дрожью рука в рукав.
Выбегу, тело в улицу брошу я, дикий, обезумлюсь отчаянием.
И сейчас не надо этого, дорогая, хорошая, дай простимся сейчас.
Всё равно любовь моя тяжкая гиря ведь висит на тебе, куда ни бежала.
Дай в последнем крике выреветь горечь обиженных жалоб.
Если быка трудом уморят, он уйдёт, разляжется в холодных водах.
Кроме любви твоей мне нету моря, а у любви твоей плачем не вымолишь отдых.
Захочет покоя уставший слон, царственный ляжет в обожжённом песке.
Кроме любви твоей мне нету солнца, а я и не знаю, где ты и с кем.
Если б так поэта измучила, он любимую на деньги бы славу выменял, а мне ни один не радостен звон, кроме звона твоего любимого имени.
И в пролёт не брошусь, и не выпью яда, и курок не смогу над виском нажать. Надо мною, кроме твоего взгляда, не властно лезвие ни одного ножа.
Завтра забудешь, что тебя короновал, за душу, цветущую любовью, выжег, и суетных дней изметённый карнавал растреплет страницы моих книжек.
Слов моих сухие листья ли заставят остановиться, сжав на дыша?
Дай хоть последний нежностью выстелить твой уходящий шаг.
Tłumaczenie na język polski
Dym tytoniowy, powietrze i pokój, głowa w pokręconym piekle.
Pamiętajcie, za tym oknem po raz pierwszy wściekły mężczyzna pogłaskał Was po dłoniach.
Dziś tu siedzisz, serce masz z żelaza, jeszcze dzień może ci wymknąć się z rąk, a w błotnistym korytarzu minie dużo czasu, zanim złamane drżeniem ramię zmieści się w rękawie.
Wybiegnę, wyrzucę moje ciało na ulicę, dzikie, oszalałe z rozpaczy.
A teraz nie ma już takiej potrzeby, kochanie, dobrze, pożegnajmy się teraz.
Mimo to moja miłość wisi na tobie jak wielki ciężar, gdziekolwiek się pojawi.
Niech w ostatnim krzyku zabrzmi gorycz urażonych skarg.
Jeśli byk zostanie zabity pracą, odejdzie i położy się w zimnej wodzie.
Oprócz Twojej miłości nie ma dla mnie morza i nie możesz wołać o odpoczynek od Twojej miłości.
Jeśli zmęczony słoń pragnie spokoju, królewski położy się w spalonym piasku.
Oprócz Twojej miłości nie mam słońca i nawet nie wiem, gdzie jesteś i z kim.
Gdybym tak dręczył poetę, zamieniłby swoją ukochaną sławę na pieniądze, ale nie znajduję innego radosnego dźwięczenia poza dźwięczeniem Twojego ukochanego imienia.
I nie rzucę się w powietrze, nie wypiję trucizny i nie będę w stanie pociągnąć za spust nad skronią. Ostrze pojedynczego noża nie ma nade mną żadnej władzy poza twoim spojrzeniem.
Jutro zapomnisz, że zostałeś ukoronowany, wypalony za duszę rozkwitającą miłością, a zmieciony karnawał próżnych dni rozerwie strony moich książek.
Czy suche liście zatrzymają moje słowa, ściskając mój oddech?
Pozwól mi przynajmniej nadać czułość Twojemu odchodzącemu krokowi.