Сон

Przyleciał ptak i zaczął śpiewać, a ty przypadkowo wleciałeś. Nie z miłości do ciebie, kujonu.

Dwanaście dni nad oceanem, piasek i słońce, ty, bungalow i pijany macho Włoch.

Fajka wodna, koktajl, wiadro z lodem. Nie pamiętasz, co było dalej?

Tylko morze delikatnie szemrało. I tak w kółko, i w kółko, i w kółko, i znowu, i znowu.

A trzecia godzina to miłość. Pisk – pisk, klaps – klaps. -To był straszny sen!

-Szelest, klaps, klaps. -Nie pamiętam, co było dalej.

I tak od nowa, i od nowa.

-No dobrze, koniec, czas wstawać.

-Ale ptak nie dokończył pieśni, najwyraźniej też przyleciał.

Pióro spadło z gałęzi i znowu, i znowu, i znowu, i znowu, i znowu. I już trzecią godzinę są w sobie zakochani.

Pod palmą są też bomby, zarówno Papuasów, jak i Papuasów. Każdy zrobił swoje i cały czas tkwił w martwym punkcie.

Ooo!

-Skrzyp-skrzypienie, klaps-klaps. -To był straszny sen.

-Szelest, klaps, klaps. -Nie pamiętam, co było dalej.

I tak od nowa, i od nowa.

-No dobrze, koniec, czas wstawać. -Obudziłeś się słuchając swojego smartfona.

To był okropny sen, co oznacza, że ​​ptak tam nie śpiewał, co oznacza, że ​​nie poleciałeś, co oznacza, że ​​znów wszystko jest cudowne i krzesło Geno nie jest potrzebne.

Zadzwoń do swojej dziewczyny w Petersburgu, opowiedz jej o tym gościu, że jest takim podłym człowiekiem, no może poza tym włoskim macho.

Tak, nie słyszę ptaków. OK, czas już wstać.

Pisk-pstryk, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask.

-To był straszny sen. -Szelest, klaps, klaps.

Nie pamiętam, co było dalej.

I tak od nowa, i od nowa.

OK, to wszystko, czas wstawać.