Inne utwory od Ado
Opis
Organizator nagrania: Takafumi „CO-K” Kokei
Autor tekstów, wokalista, kompozytor: Ado
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
あ れからどれくらい経ったことだろう。
くぐもった物言い は相も変わらずで、鏡が映すは下手たる理想 と不器用な指先に今日も手をかけた。
誰 かの言葉で一人妻はじき、しょうがないね。
望ま れたこと抜けない信仰心、紅赤い色、マゼノラで問答。 結果は特別な初めから紛い物。
叶えたいものとは引 き換えに大切なものを壊してきて、後悔ばかりで気ができない。
花壇上全 て楽になってとろんだ後の傷の治し方も、残した過ちの悔いも知らないまま 大人になるの。
この暗 い箱にはで、ためどなく私が私の 夢を見ていた。
遠くで揺れた光を泣か せる気がした。
気づけば振り向くとここに一人。
散らかった部屋の中、 迷い込む心機労。 どうして？
溢れ出す涙とし ょっぴき二つ目の指先また赤く染まだ。
頭の中 で聞こえる私と私の声が繰り返し繰り返し生まれてきたことを否定する。 どうして何もできな いの？
どうして 何も知らないの？ わからない。 わからない。
君はまだ正しいこと一つも知らないまま大人にな ってしまったみたいだ。 君は何も信じなかった。 何も信じないのか。
君が必要だったのは名声よりも先に大将の 一言だったね。 私を殴っちゃってごめんね。 だからもう出たくなかったっていいさ。
揺れる都 の音 、その光の中で被害者の歌が聞こえた。
私もそこに行きたい。
この暗い箱にはで、ためどなく私 が私の夢を見ていて、触れられる距離のま ま離れないで。 触らないで。
この箱際でどれだけ迷ってつかって見え なくなっても、この目で揺れた光は あの日高く見た。
その中で私は歌を歌う。
夜が明けるまで一人じゃないから。
クローゼッ トの君はまだ泣いてる。
Tłumaczenie na język polski
Ile czasu minęło od tego czasu?
Jego stłumione słowa pozostały takie same, a lustro odbiło jego niezdarne ideały, a on położył dłoń na niezdarnych palcach.
Nic nie możesz zrobić, będąc samotną żoną z powodu czyichś słów.
Pytania i odpowiedzi w Mazenorze, pełne wiary, szkarłatnej barwy i tego, czego oczekiwano. Wyniki są fałszywe od specjalnego początku.
Zniszczyłem coś ważnego w zamian za to, co chciałem osiągnąć, i nie mogę powstrzymać uczucia żalu.
Kiedy na kwietniku wszystko się uspokoiło, staję się dorosła, nie wiedząc, jak uleczyć rany i żałować popełnionych błędów.
W tym ciemnym pudełku ciągle marzyłam o sobie.
Poczułam, że mogę sprawić, że światło kołyszące się w oddali doprowadzi mnie do płaczu.
Zanim się zorientowałem, odwróciłem się i byłem tu sam.
Zagubienie się w bałaganie w pokoju jest bolesne. Dlaczego?
Kiedy łzy się przelewają, moje drugie opuszki palców są nadal zabarwione na czerwono.
Zaprzeczam temu, że ja i mój głos, który słyszę w głowie, rodziliśmy się wciąż na nowo. Dlaczego nie możesz nic zrobić?
Dlaczego nic nie wiesz? Nie wiem. Nie wiem.
To tak, jakbyś dorastał, nie wiedząc ani jednej rzeczy, która jest prawdą. w nic nie wierzyłeś. Nie wierzysz w nic?
Bardziej niż sławy potrzebowałeś słów generała. Przepraszam, że mnie uderzyłeś. Więc to w porządku, że nie chciałam już wyjeżdżać.
W dźwiękach trzęsącego się miasta słyszałem w świetle pieśń ofiary.
Ja też chcę tam pojechać.
W tym ciemnym pudełku nie mogę powstrzymać się od marzeń o sobie i pozostaniu na odległość dotyku. Nie dotykaj mnie.
Nieważne, jak bardzo się zgubiłem i straciłem wzrok obok tego pudełka, światło, które kołysało moimi oczami, było tego dnia wysokie.
Śpiewam w nim piosenkę.
Nie będziesz sam aż do świtu.
Ty w szafie wciąż płaczesz.