Time After Time

Her şey büyük bir şeyle başladı - ya da tam tersine, hemen anlaşılamayacak kadar kırılgan bir şeyle. Sanırım o aşkdı. Ya da sadece ıhlamur kokulu ve yabancı gömleklerin kokusuyla dolu gençlik. Ve sonra - sessizlik. Hatta telefonun çaldığı ses bile bir sitem gibi gelen bir sessizlik. Şarkı, sanki eski anılarda çıplak ayakla dolaşıyor gibi - biraz sarhoş, biraz cesur, umutsuzca dürüst. Burada kırmızı plastik bardaklar ve hiç olmamış konuşmaların yankıları var. Ve geçmişle uzlaşmaya çalışmak - en azından kafanın içinde. Parça, “bir kez daha hatırlamak ve bırakmak” için yeterli. Ya da bırakmamak. O da bir seçenek.