Inne utwory od error
Opis
Producent: Sebastian Buck
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Wie soll ich an Liebe glauben? Ah.
Ein grauer Regenbogen grenzt über der Stadt und ihrem
Haus.
Ah. Regen prasselt und flutet dich auf die Straße aus, mein
Ohr.
Ja, die Bäume tragen mich dorthin, wo ich lebe, doch nie nach Haus.
Tja, schau nach oben und der Himmel färbt sich grau. Ich bin doch bloß ein Hobby-Illusionist.
Ich zeig' dir einen beschissenen Zaubertrick.
Gib dir mein Herz und du gibst es nie mehr zurück. Mmm.
Die Fotos von uns, Phantombilder voran sich.
Was mir wichtig war, es juckt mich schon so lange nicht.
Ich kenn' die Dunkelheit, seitdem du weg bist.
Wie soll ich an Liebe glauben? Ah.
Ein grauer Regenbogen grenzt über der Stadt und ihrem
Haus. Ah.
Regen prasselt und flutet dich auf die Straße aus, mein Ohr.
Ja, die Bäume tragen mich dorthin, wo ich lebe, doch nie nach Haus.
Tja, schau nach oben und der Himmel färbt sich grau. Ich scroll' durch alte Fotos wie ein
Kunstfälscher. Red' mir ein, dass alles nur fake und ersetzbar war.
Das Bett zu groß, genauso weich wie Stacheldraht.
Mmm.
Nimm alles, was du kriegen kannst, besser noch mehr. Was wär ich dir geworden, wär ich gerne er?
Ich starr' aus dem Fenster, immer derselbe Sender. Die Zeiten sich ändern, huh.
Wie soll ich an Liebe glauben?
Ah. Ein grauer Regenbogen grenzt über der Stadt und ihrem
Haus. Ah.
Regen prasselt und flutet dich auf die Straße aus, mein Ohr.
Ja, die Bäume tragen mich dorthin, wo ich lebe, doch nie nach
Haus.
Tja, schau nach oben und der Himmel färbt sich grau.
Tłumaczenie na język polski
Jak mam wierzyć w miłość? Uch.
Szara tęcza graniczy z miastem i nią
dom.
Uch. Deszcz pada i zalewa cię na ulicę, kochanie
ucho.
Tak, drzewa niosą mnie tam, gdzie mieszkam, ale nigdy do domu.
Cóż, spójrz w górę, a niebo stanie się szare. Jestem tylko iluzjonistą-amatorem.
Pokażę ci pieprzoną magiczną sztuczkę.
Daj ci moje serce, a nigdy go nie oddasz. Mmm.
Nasze zdjęcia, widmowe obrazy przed nami.
To co było dla mnie ważne, już dawno się tym nie przejmowałem.
Znam ciemność odkąd odszedłeś.
Jak mam wierzyć w miłość? Uch.
Szara tęcza graniczy z miastem i nią
dom. Uch.
Deszcz pada i zalewa cię na ulicę, moje ucho.
Tak, drzewa niosą mnie tam, gdzie mieszkam, ale nigdy do domu.
Cóż, spójrz w górę, a niebo stanie się szare. Przeglądam stare zdjęcia jak jedno
Fałszerz sztuki. Powiedz mi, że to wszystko było fałszywe i możliwe do zastąpienia.
Łóżko jest za duże, miękkie jak drut kolczasty.
Mmm.
Weź wszystko, co możesz dostać, a jeszcze lepiej. Kim bym się dla ciebie stał, gdybym chciał nim być?
Patrzę przez okno, zawsze ten sam kanał. Czasy się zmieniają, co.
Jak mam wierzyć w miłość?
Uch. Szara tęcza graniczy z miastem i nią
dom. Uch.
Deszcz pada i zalewa cię na ulicę, moje ucho.
Tak, drzewa niosą mnie tam, gdzie mieszkam, ale nigdy nie ustępują
dom.
Cóż, spójrz w górę, a niebo stanie się szare.