Rollercoaster

Najważniejsze to dobrze zacząć i źle skończyć.

To jest rollercoaster, tylko że to emocje.

Łeb ciągle w rozpierdolce, dwa razy większe porcje, dwa razy bardziej boli.

Wszystko jest w sumie dobrze, ale jest pan chory już. Wszystko dobrze, ale jest pan chory. Wstaję rano na tortury.

Czarne myśli, czarne chmury. Nie potrafię już pracować i się z ludźmi integrować.

Zawodowe wypalenie, wszechobecne przesycenie. Źle mi znowu patrzy z okna.

Źle mi weszła Polska.

Chyba ósmy raz oglądam Rozdzielenie, bo czuję cały czas przyciąganie i ukojenie. I nie wiem, z którym Markiem S. się bardziej utożsamiam.

Tym, który chce uciec przed pracą czy od załamania?

To jest rollercoaster, tylko że to emocje.

Łeb ciągle w rozpierdolce, dwa razy większe porcje, dwa razy bardziej boli.

Wszystko jest w sumie dobrze, ale jest pan chory już. Wszystko dobrze, ale jest pan chory.

Rollercoaster. Łeb przegrzany jak toster.

Młódko, to nie tiktaki, to są przeciwbólowce. Boję się, że zachoruję, a prowadzę się jak żul. Hej!

W dół i w górę, w dół i w górę, a na koniec tylko w dół.

Osiem godzin na streamingach wybierałem film. Nawet nie wiem, czego słuchać. Dzisiaj wyszło osiem płyt.

Boję się o wojnę i o tę kurwę Polskę.

Moje życie, rozdzielenie, w mojej głowie rollercoaster. Fajnie. To jest rollercoaster, tylko że to emocje.

Łeb ciągle w rozpierdolce, dwa razy większe porcje, dwa razy bardziej boli.

Wszystko jest w sumie dobrze, ale jest pan chory już. Wszystko dobrze, ale jest pan chory.

Tak? Proszę pana, jest naprawdę wszystko w porządku.

Proszę się zrelaksować, pochillować sobie chwileczkę, bo naprawdę wszystko jest dobrze.

Pan po prostu jest chory.