Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Hace tiempo que la distancia abraza todos mis miedos, mis logros y esperanzas.
Hace tiempo que no siento tu abrazo, solo en sueños me acuesto entre tus brazos.
Hace tiempo que guardo en la memoria la sonrisa que cuenta nuestra historia.
Hace tiempo que estoy en soledad, buscando una manera para poderte hablar.
Por eso. . .
Cantaré cada recuerdo hasta que se vuelva eterno, brindaré por esos besos que me esperan a lo lejos.
Cantaré toda la tarde antes que se duerma el sol, brindaré por esta vida, la vida que nos tocó.
Hace tiempo me siento tan cansada, ya ni escucho mi voz de madrugada.
Hace tiempo que busco la certeza de saber que brindaremos en tu mesa.
Por momentos me encuentro imaginando, voy de vuelta con mis ojos cerrados.
En el silencio escribo nuestra lucha, si cantamos, el alma nos escucha.
Por eso. . .
Cantaré cada recuerdo hasta que se vuelva eterno, brindaré por esos besos que me esperan a lo lejos.
Cantaré toda la tarde antes que se duerma el sol, brindaré por esta vida.
Cantaré cada recuerdo hasta que se vuelva eterno, brindaré por esos besos que me esperan a lo lejos.
Cantaré toda la tarde antes que se duerma el sol, brindaré por esta vida, brindaré por esta vida, brindaré por esta vida, la vida que nos tocó.
Tłumaczenie na język polski
Dystans już dawno objął wszystkie moje lęki, moje osiągnięcia i nadzieje.
Już dawno nie czułam Twojego uścisku, tylko w snach leżę w Twoich ramionach.
Na długo zachowałem w pamięci uśmiech, który opowiada naszą historię.
Długo byłem sam i szukałem sposobu, żeby z tobą porozmawiać.
Dlatego. . .
Wyśpiewam każde wspomnienie, aż stanie się wieczne, wzniosę toast za te pocałunki, które czekają na mnie w oddali.
Będę śpiewać całe popołudnie, zanim słońce zaśnie, wzniosę toast za życie, które otrzymaliśmy.
Od długiego czasu czuję się tak zmęczona, że wczesnym rankiem nie słyszę już nawet swojego głosu.
Długo szukałam pewności, że wzniesiemy toast przy Twoim stole.
Czasami wyobrażam sobie, że wracam z zamkniętymi oczami.
W ciszy piszę naszą walkę, jeśli śpiewamy, dusza nas słucha.
Dlatego. . .
Wyśpiewam każde wspomnienie, aż stanie się wieczne, wzniosę toast za te pocałunki, które czekają na mnie w oddali.
Będę śpiewać całe popołudnie zanim słońce zaśnie, wzniosę toast za to życie.
Wyśpiewam każde wspomnienie, aż stanie się wieczne, wzniosę toast za te pocałunki, które czekają na mnie w oddali.
Będę śpiewać całe popołudnie, zanim słońce zaśnie, wzniosę toast za to życie, wzniosę toast za to życie, wzniosę toast za to życie, które nam dano.