Inne utwory od Nsqk
Opis
Powiązany wykonawca: Reik feat. Ozuna/Wisin
Powiązany wykonawca: Reik
Powiązany wykonawca: Ozuna
Reżyser, wykonawca towarzyszący, producent: Wisin
Kompozytor, autor tekstów: Christian Linares
Autor tekstów, kompozytor, reżyser, producent: Victor Torres
Producent, autor tekstów, kompozytor, reżyser: Marcos Ramírez
Kompozytor, autor tekstów: JC Ozuna Rosado
Kompozytor, autor tekstów: Juan Luis Morena Luna AKA „Wisin”
Kompozytor, autor tekstów: Jesús Navarro
Kompozytor, autor tekstów: Gilberto Marín
Kompozytor, autor tekstów: Julio Ramírez
Kompozytor, autor tekstów: Vicente Saavedra
Inżynier miksowania, inżynier dźwięku: José „Hyde” Cotto
Inżynier masteringu: Michael Fuller
Dyrektor wykonawczy: Jorge Juárez
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Cantos de ave, abro la puerta.
La cama sola siempre la dejas.
Yo lo sé y tú lo sabes, no es la primera vez que te entregas en partes.
Ya me cansé de estarlas buscando y aunque me fui acostumbrando, ya no aguanto.
Ignorarlo ya no puede ser remedio, sabemos que no, no basta con querernos más y más y más.
Ya no vuelvo más, ah.
Para no llorar, mejor me desentiendo.
Sabemos que no, no basta con querernos más y más y más.
Ya no vuelvo más.
Y duele yo dar el paso final, no me gusta abandonar.
Duele tener que echarme pa' atrás para ya no lastimarte.
Y duele juntos ya no caminar, cada quien a su lugar.
Duele, me duele. . .
Estar siempre buscando y aunque me fui acostumbrando, ya no aguanto.
Ignorarlo ya no puede ser remedio, sabemos que no, no basta con querernos más y más y más.
Ya no vuelvo más, ah.
Para no llorar, mejor me desentiendo.
Sabemos que no, no basta con querernos más y más y más.
Ya no vuelvo más, ah.
Tłumaczenie na język polski
Śpiew ptaków, otwieram drzwi.
Zawsze zostawiasz łóżko w spokoju.
Ja to wiem i ty to wiesz, to nie pierwszy raz, kiedy oddajesz się na części.
Znudziło mi się ich szukanie i choć już się do tego przyzwyczaiłem, to już nie mogę tego znieść.
Ignorowanie tego nie może być już lekarstwem, wiemy, że nie, nie wystarczy kochać siebie coraz bardziej i bardziej.
Już nie wrócę, ach.
Żeby nie płakać, lepiej to zignorować.
Wiemy, że nie, nie wystarczy kochać się coraz bardziej i bardziej.
Już nie wracam.
I boli mnie zrobienie ostatniego kroku, nie lubię się poddawać.
To boli, gdy muszę się wycofać, żeby już cię nie ranić.
I boli, że nie idziemy już razem, każdy na swoim miejscu.
To boli, to boli. . .
Zawsze szukam i choć już się do tego przyzwyczaiłem, to już nie mogę tego znieść.
Ignorowanie tego nie może być już lekarstwem, wiemy, że nie, nie wystarczy kochać siebie coraz bardziej i bardziej.
Już nie wrócę, ach.
Żeby nie płakać, lepiej to zignorować.
Wiemy, że nie, nie wystarczy kochać się coraz bardziej i bardziej.
Już nie wrócę, ach.