Raj

Oryginał

Nieuchwytne, lekkie, nierealne dni.

Światło gęste, ciepłe, a w nim my.

Wirują słowa, a oślepiający blask, to słońce, słońce całuje kark.

Nierealne dni.

Światło gęste, lepkie, a w nim my.

To wszystko, co mam i to, czego nie.

To wszystko, co mógł, a co nie wydarzy się.

Czujemy, jak dni umykają znów, płynnie przez palce, w potoku cichych snów.

Obracam się z ziemią, a słońce wciąż lśni na nasz promienny uśmiech, na błyszczące łzy.

Gdy wszystko już mam, a wciąż czegoś chcę.

Wchodzę w ten nowy świat nie po to, aby biec.

A nieco głębiej, pod powierzchnią skóry.

Tam, gdzie ciepłe usta całują kark.

Czy to mój raj?

Ja i Ty opowiadamy swój sen.

Czujemy, jak dni umykają znów, płynnie przez palce, w potoku cichych snów.

Obracam się z ziemią, a słońce wciąż lśni na nasz promienny uśmiech, na błyszczące łzy.

Gdy wszystko już mam, a wciąż czegoś chcę.

Wchodzę w ten nowy świat nie po to, aby biec.