Opis
Główny artysta: Stahlwort
Autor tekstów: Hendrik Grauer
Kompozytor: Hendrik Grauer
Kompozytor: Hendrik Grauer
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Yeah, wir sind die Letzten, die noch echt waren.
Kein Filter, kein Stream, wir haben das Leben gelebt, Mann. Kind der Neunziger, das bleibt für immer im Blut.
Das hier ist für alle, die wissen, was ich mein. Fühl den Groove!
Ich bin ein Kind der Neunziger, aufgewachsen ohne Insta-Feed.
Kein TikTok, kein Like, wir hatten die echte Street. Wenn der Kirchturm schlug, war die Uhr gestellt.
Wir rannten heim, egal, wo uns der Tag grad hält.
Draußen war zu Hause, wir bauten Hütten im Wald. Mit dreckigen Händen, Erinnerungen werden nicht kalt.
Game Boy in der Tasche, Super Mario im Slot.
Wer die Batterien sparte, der war echt King im Block.
Kassetten gedreht mit 'nem Bleistifttrick, VHS im Recorder und der Freitag ging fit. South Pole angezogen, Eastpack voll mit Edding.
Wir waren die Kings auf'm Schulhof, von Aachen bis Wedding.
Wir sind Kinder der Neunziger, unzerstörbar frei. Keine Apps, keine
Filter, das echte Leben dabei.
Wir sind Kinder der Neunziger, das vergisst man nie.
Unsere Jugend war Legende, unsere Crew war -Magie.
-Die Mädels hörten Girlbands, Boygroups an der Wand. Panini-Sticker kleben, Tauschgeschäft am Rand.
Deine Sprüche prallten ab, mein dreiunddreißig zehn.
Unzerstörbar wie wir, keiner konnte uns was nehmen. Zu Hause Frupo im Kühlschrank, Fußball auf'm Platz. Samstags Ran auf
Sat. 1, ja, das war unser Schatz. Die Mädels mit Buffalos, bauchfrei im
Sommerwind. Was würde ich geben, wäre ich noch einmal Kind? Tamagotchis piepten,
Caps knallten im Hof. Wer den Schubaschub bekam, war im Viertel groß.
Transformers verwandelt, nicht nur auf der Leinwand.
Yo, Mega Fireball, wir hatten Skills an -der Hand.
-Wir sind Kinder der Neunziger, unzerstörbar frei.
Keine Apps, keine Filter, das echte Leben dabei. Wir sind Kinder der Neunziger, das vergisst man nie.
Unsere Jugend war Legende, unsere Crew war Magie.
Fingerboard-Tricks auf'm Schultisch nonstop.
Power Rangers im TV, Knight Rider war der Boss. Wer 'nen Discman hatte, packte ihn in die Baggy.
Er sprang bei jedem dritten Schritt, trotzdem war es swaggy.
Nike Airs auf Asphalt, wir rannten durch die Nacht. Tupac, Biggie, Eminem, das hat uns stark gemacht. Kein WLAN, kein
Netz, nur Telefonzellen im Block. Mit der Clique unterwegs, jede Stunde war top.
Rollerblades umgeschnallt oder BMX gefahren, Berge runter gefetzt, wir kannten keine Gefahren. Auf'm Pausenhof gekämpft, Beyblades im Kreis.
Alles war -real, alles ohne Device.
-Wir sind Kinder der Neunziger, unzerstörbar frei.
Keine Apps, keine Filter, das echte Leben dabei. Wir sind Kinder der Neunziger, das vergisst man nie.
Unsere Jugend war Legende, unsere Crew war Magie.
Die letzte Generation, die noch frei war.
Kein Screen, keine Sucht, unser Leben war klar. Kein Cloud-Speicher, nur Erinnerungen im Kopf, doch genau diese
Bilder sind der wertvollste Stoff. Wir schrieben Liebesbriefe, kein
Emoji-Gesicht. Und wer den Mut besaß, der bekam grünes Licht. LAN-Partys im Keller,
Counter-Strike mit vier, mit Chips und Cola, das war unser Revier.
Wir haben gebrannt auf CD, von LimeWire und Co. Wer die Songs bekam, der war instant froh.
Das war die Zeit, die uns formte, uns stark machte.
Ich bin ein Kind der Neunziger, -das jeden Tag lachte.
-Ich bin ein Kind der Neunziger, das vergisst man nicht. Erinnerungen gespeichert im goldenen
Licht. Kein Like, kein Share, keine digitale Spur.
Wir haben das Leben gespürt und das war echte Kultur.
Kind der Neunziger, wir sind die coolste Crew. Für immer im
Herzen, die Legende bist du.
Tłumaczenie na język polski
Tak, jesteśmy ostatnimi, którzy byli prawdziwi.
Żadnego filtra, żadnego strumienia, żyliśmy życiem, stary. Dziecko lat dziewięćdziesiątych, które na zawsze pozostanie w Twojej krwi.
To jest dla każdego, kto wie, co mam na myśli. Poczuj rytm!
Jestem dzieckiem lat dziewięćdziesiątych, które dorastało bez kanału na Instagramie.
Żadnego TikToka, żadnego podobnego, mieliśmy prawdziwą ulicę. Kiedy wybiła wieża kościoła, ustawiono zegar.
Pobiegliśmy do domu, bez względu na to, dokąd zabrał nas dzień.
Na zewnątrz był dom, budowaliśmy chaty w lesie. Brudnymi rękami wspomnienia nie stają się zimne.
Game Boy w kieszeni, Super Mario w automacie.
Ktokolwiek oszczędzał baterie, był naprawdę królem bloku.
Taśmy nakręcone sztuczką z ołówkiem, VHS w magnetofonie i piątek poszedł dobrze. Ubrany na Biegun Południowy, Eastpack pełen Eddinga.
Byliśmy królami szkolnego podwórka, od Aachen po Wedding.
Jesteśmy dziećmi lat dziewięćdziesiątych, niezniszczalnie wolnymi. Żadnych aplikacji, żadnych
Filtry, w tym prawdziwe życie.
Jesteśmy dziećmi lat dziewięćdziesiątych, nigdy o tym nie zapominaj.
Nasza młodość była legendą, nasza załoga była magią.
-Dziewczyny słuchały girlsbandów, boysbandów na ścianie. Przyklejaj naklejki Panini, wymieniaj na krawędzi.
Twoje wypowiedzi odbiły się echem, moje trzydzieści trzy dziesięć.
Niezniszczalny jak my, nikt nie mógł nam niczego odebrać. W domu Frupo w lodówce, piłka nożna na boisku. Sobota Wstawaj
sob. 1, tak, to był nasz skarb. Dziewczyny z bawołami, z gołymi przeponami
Letni wiatr. Co bym dał, gdybym znów był dzieckiem? Tamagotchi zapiszczał,
Czapki uderzały na podwórku. Ktokolwiek dostał impuls, był kimś ważnym w okolicy.
Transformers zmieniają się nie tylko na ekranie.
Yo, Mega Fireball, mieliśmy umiejętności pod ręką.
-Jesteśmy dziećmi lat dziewięćdziesiątych, niezniszczalnie wolnymi.
Żadnych aplikacji, żadnych filtrów, prawdziwe życie. Jesteśmy dziećmi lat dziewięćdziesiątych, nigdy o tym nie zapominaj.
Nasza młodość była legendą, nasza załoga była magią.
Sztuczki na gryfie na szkolnym stole non-stop.
Power Rangers w telewizji, Knight Rider był szefem. Jeśli miałeś Discmana, włożyłeś go do torby.
Podskakiwał co trzeci stopień, ale i tak był luźny.
Nike Airs na asfalcie, biegliśmy przez całą noc. Tupac, Biggie, Eminem – to uczyniło nas silnymi. Brak Wi-Fi, nie
Sieć, w bloku tylko budki telefoniczne. Podróżując z gangiem, każda godzina była świetna.
Przypinaliśmy rolki, jeździliśmy na BMX-ie, ścigaliśmy się po górach, nie znaliśmy niebezpieczeństw. Pokłóciłem się na placu zabaw, Beyblades w kręgu.
Wszystko było prawdziwe, wszystko bez urządzenia.
-Jesteśmy dziećmi lat dziewięćdziesiątych, niezniszczalnie wolnymi.
Żadnych aplikacji, żadnych filtrów, prawdziwe życie. Jesteśmy dziećmi lat dziewięćdziesiątych, nigdy o tym nie zapominaj.
Nasza młodość była legendą, nasza załoga była magią.
Ostatnie pokolenie, które było jeszcze wolne.
Żadnego ekranu, żadnego uzależnienia, nasze życie było jasne. Żadnego przechowywania w chmurze, tylko wspomnienia w Twojej głowie, ale dokładnie te
Obrazy są najcenniejszym materiałem. Pisaliśmy listy miłosne, nie
Twarz emoji. I każdy, kto miał odwagę, dostał zielone światło. Imprezy LAN w piwnicy,
Counter-Strike w czwórkę, z chipsami i colą, to było nasze terytorium.
Nagraliśmy to na płytę CD firmy LimeWire and Co. Ktokolwiek dostał piosenki, był od razu szczęśliwy.
To był czas, który nas ukształtował i uczynił silnymi.
Jestem dzieckiem lat dziewięćdziesiątych, które śmiało się każdego dnia.
-Jestem dzieckiem lat dziewięćdziesiątych, nie zapominaj o tym. Wspomnienia zapisane w złocie
Światło. Żadnego polubienia, żadnego udostępniania, żadnego cyfrowego śladu.
Poczuliśmy życie i to była prawdziwa kultura.
Dziecko lat dziewięćdziesiątych, jesteśmy najfajniejszą załogą. Na zawsze w
Hearts, jesteś legendą.