Kingumaki

Kiedy uczucia łączą się poprzez jedzenie, a ból rozbija się o slogany fast foodów – powstaje taki utwór. Wszystko zaczyna się od„rock my world”, jakby ktoś naprawdę zamierzał sprawić komuś radość. A kończy się... tuńczykiem, liśćmi gorczycy i nieznośnym„may may may”. To nie jest tylko piosenka – to katastrofa, która przyszła na kolację, zjadła ostatnią ziemniaka i odeszła, pozostawiając po sobie listę produktów spożywczych i emocjonalną dziurę wielkości bakłażana. Surrealizm, dramatyczna komedia i kulinarny psychoz – wszystko w jednym.