Inne utwory od Marta Guidoboni
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Cambian le cose, cambiamo noi, stupidi modi di dire se poi rimango così per il resto dei giorni miei.
Smetto di crescere, smetto coi tuoi modi di fare, non fare l'eroe.
Lasciami andare, non chiedermi come sto.
E dimmelo tu, cosa devo fare? Dimmelo tu, dove devo andare?
C'è niente da fare.
Io rimango qui, distesa per terra sul pavimento, che leggo il soffitto. Non sai quanto è bello!
Cambiano i piani, cambian le idee e io che non cambio neanche bugie, raccolgo per bene tutte le mie fobie.
Smetto col pane, smetto coi lei, se resti informale per me è tutto ok, forse potrei rimanere fino alle sei.
E dimmelo tu, cosa devo fare? Dimmelo tu, dove devo andare?
C'è niente da fare.
Io rimango qui, distesa per terra sul pavimento, che leggo il soffitto.
Non sai quanto è bello, non sai quanto è bello.
Cambierà il clima, cambiamo noi, per me puoi crederci quanto vuoi, rimani la stessa nel resto dei giorni tuoi.
Smetti di essere quello che sei, scrollati bene, non fare l'eroe.
Lasciati andare, non chiederti come stai. E dimmelo tu, cosa devo fare?
Dimmelo tu, dove devo andare?
C'è niente da fare.
Io rimango qui, distesa per terra sul pavimento, che leggo il soffitto.
Non sai quanto è bello.
E dimmelo tu, cosa devo dire? Dimmelo tu, come devo reagire?
Non so come fare.
Io rimango qui, seduta sul tetto, guardando la piazza che cambia di getto.
Non sai quanto è bello, non sai quanto è bello.
Tłumaczenie na język polski
Rzeczy się zmieniają, my się zmieniamy, głupie sposoby na powiedzenie, jeśli zostanę taki do końca moich dni.
Przestaję się rozwijać, przestaję działać, nie bądź bohaterem.
Puść mnie, nie pytaj jak się mam.
I powiedz mi, co mam zrobić? Powiedz mi, gdzie mam iść?
Nie ma nic do zrobienia.
Zostaję tutaj, leżę na podłodze i czytam sufit. Nawet nie wiesz, jakie to piękne!
Zmieniają się plany, zmieniają się pomysły, a ja, który nawet kłamstw nie zmieniam, starannie zbieram wszystkie swoje fobie.
Zatrzymam się z chlebem, zatrzymam się z lei, jeśli zachowasz nieformalny charakter, u mnie wszystko w porządku, może mógłbym zostać do szóstej.
I powiedz mi, co mam zrobić? Powiedz mi, gdzie mam iść?
Nie ma nic do zrobienia.
Zostaję tutaj, leżę na podłodze i czytam sufit.
Nie wiesz, jakie to jest piękne, nie wiesz, jakie to jest piękne.
Klimat się zmieni, my się zmienimy, według mnie możesz w to wierzyć ile chcesz, pozostać niezmiennym do końca swoich dni.
Przestań być tym, kim jesteś, otrząśnij się dobrze, nie bądź bohaterem.
Odpuść sobie, nie pytaj siebie, jak się masz. I powiedz mi, co mam zrobić?
Powiedz mi, gdzie mam iść?
Nie ma nic do zrobienia.
Zostaję tutaj, leżę na podłodze i czytam sufit.
Nie wiesz, jakie to jest piękne.
I powiedz mi, co mam powiedzieć? Powiedz mi, jak mam zareagować?
Nie wiem jak to zrobić.
Zostaję tutaj, siedzę na dachu i obserwuję, jak plac szybko się zmienia.
Nie wiesz, jakie to jest piękne, nie wiesz, jakie to jest piękne.