Opis
Autorka: Daniela Miglietta
Autor tekstów: Valerio Carboni
Autor tekstów: Karin Amadori
Autor tekstów: Pier Vincenza Casati
Kompozytor: Marco Rettani
Kompozytor: Daniela Miglietta
Kompozytor: Valerio Carboni
Kompozytor: Karin Amadori
Kompozytor: Pier Vincenza Casati
Wokal: Mietta
Producent: Davide Tagliapietra
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Ho mangiato sul divano mille volte sola, ho trecento docce fredde per sentirmi viva, ho riso un po' di me, probabile, e ho finto l'orgasmo anche con te e anche con te.
Ho pagato le multe, detto bugie, non tutte bianche, ho avuto paura, pregato, parlato, pensato, cambiato le tende, dormito coi vestiti, gli occhi truccati e tutti quei messaggi mai mandati.
Solo adesso io mi aspetto, solo adesso la vita non mi basta mai, non mi basta mai, non mi basta mai. E allora non ci penso più!
Ho venduto online tutti quei ricordi, le occasioni perse, i mobili, anche gli sbagli, per avere me.
E adesso non ci penso più, a fare quella che si nascondeva al buio fitto, preferisco la luna piena, quanto mi piaceva.
Ho sognato di sposarmi una volta almeno, scalza su una spiaggia oppure sopra un treno.
Ho scommesso tutto e a volte ho perso, rischiato di cantare almeno tu nell'universo.
Ho pianto da sola sotto la pioggia, ho fatto l'amore per strada, passando col rosso, sfidando la sorte comunque vada.
Pregato Dio in silenzio e di nascosto, ma non ricordo più se mi ha risposto.
Solo adesso la vita non mi basta mai, non mi basto mai. E allora non ci penso più!
Ho venduto online tutti quei ricordi, le occasioni perse, i mobili, anche gli sbagli, per avere me.
E adesso non ci penso più, a fare quella che si nascondeva al buio fitto, preferisco la luna piena, quanto mi piaceva.
E ho recitato chi non ero e mi hai sempre confusa con chi non ero.
Due cuori sopra un foglio nero, due vite a domandarsi se era tutto vero.
Raccolgo amore in un cassetto di vetro, aspetto solo che tu torni indietro. E non ci penso più.
Ho venduto online tutti quei ricordi, le occasioni perse, i mobili, anche gli sbagli, per avere me.
E adesso non ci penso più, a fare quella che si nascondeva al buio fitto, preferisco la luna piena, quanto mi piaceva!
Tłumaczenie na język polski
Jadłem sam na sofie tysiąc razy, wziąłem trzysta zimnych pryszniców, żeby poczuć, że żyję, pewnie trochę się z siebie śmiałem i z tobą też udawałem orgazm i z tobą też.
Zapłaciłem mandaty, kłamałem, nie wszystkie białe, bałem się, modliłem się, mówiłem, myślałem, zmieniałem zasłony, spałem w ubraniu, z zamyślonymi oczami i tymi wszystkimi wiadomościami, których nigdy nie wysłałem.
Dopiero teraz czekam, tylko teraz życia nigdy mi nie wystarczy, nigdy mi nie wystarcza, nigdy mi nie wystarcza. A potem już o tym nie myślę!
Sprzedałam w Internecie wszystkie te wspomnienia, stracone szanse, meble, a nawet błędy, żeby mnie mieć.
A teraz już o tym nie myślę, o robieniu tego, co ukryte w gęstej ciemności, wolę pełnię księżyca, jak bardzo mi się podobała.
Marzyłam, żeby choć raz wyjść za mąż, boso na plaży albo w pociągu.
Ryzykowałem wszystko i czasami przegrywałem, ryzykowałem śpiewaniem przynajmniej ciebie we wszechświecie.
Płakałam samotnie w deszczu, kochałam się na ulicy, przejeżdżając na czerwonym świetle, kusząc los bez względu na wszystko.
Modliłem się do Boga po cichu i potajemnie, ale już nie pamiętam, czy mi odpowiedział.
Tylko że teraz życie mi nie wystarcza, nigdy mi nie wystarcza. A potem już o tym nie myślę!
Sprzedałam w Internecie wszystkie te wspomnienia, stracone szanse, meble, a nawet błędy, żeby mnie mieć.
A teraz już o tym nie myślę, o robieniu tego, co ukryte w gęstej ciemności, wolę pełnię księżyca, jak bardzo mi się podobała.
I udawałem, kim nie byłem, a ty zawsze myliłeś mnie z kimś, kim nie byłem.
Dwa serca na czarnym prześcieradle, dwa życia zastanawiające się, czy to wszystko prawda.
Kolekcjonuję miłość w szklanej szufladzie, czekając tylko na Twój powrót. I już o tym nie myślę.
Sprzedałam w Internecie wszystkie te wspomnienia, stracone szanse, meble, a nawet błędy, żeby mnie mieć.
A teraz już o tym nie myślę, o robieniu tego, co kryło się w gęstej ciemności, wolę pełnię księżyca, jak bardzo mi się to podobało!