Opis
Kompozytor, autor tekstów: Fikret Erim
Kompozytor, autor tekstów: Uğur Bayar
Producent studyjny: Hatem Tutkus
Producent studyjny: İshak Şık
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Yılları geçirdik hep boynu bükük.
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim?
Kader bu kahretsin, şansımız yokmuş.
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim?
Kader bu kahretsin, şansımız yokmuş.
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim?
Ellerin talihi doğmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Ellerin talihi doğmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Umutlar eridi bunca dert ile.
Benzedik rüzgarda savrulan küle.
Mecnun'un misali düşsek de dile,
Leyla'yı yolumuz buldu mu bizim?
Mecnun'un misali düşsek de dile,
Leyla'yı yolumuz buldu mu bizim?
Ah, ellerin talihi durmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Ellerin talihi doğmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Ellerin talihi doğmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Tłumaczenie na język polski
Spędziliśmy lata, zawsze pokorni.
Czy kiedykolwiek się uśmiechaliśmy?
Cholera, nie mieliśmy szans.
Czy kiedykolwiek się uśmiechaliśmy?
Cholera, nie mieliśmy szans.
Czy kiedykolwiek się uśmiechaliśmy?
Szczęście rąk wzrosło, zanim się urodziło, a nasza róża zwiędła, zanim zakwitła.
Co pozostaje poza smutkiem?
Czy kiedykolwiek się uśmiechaliśmy?
Szczęście rąk wzrosło, zanim się urodziło, a nasza róża zwiędła, zanim zakwitła.
Co pozostaje poza smutkiem?
Czy kiedykolwiek się uśmiechaliśmy?
Nadzieje zniknęły wraz z tymi wszystkimi problemami.
Jesteśmy jak popiół na wietrze.
Szkoda, nawet jeśli upadniemy jak na przykładzie Majnuna
Czy znaleźliśmy drogę do Leyli?
Szkoda, nawet jeśli upadniemy jak na przykładzie Majnuna
Czy znaleźliśmy drogę do Leyli?
Och, los rąk zawsze się uśmiechał, a nasza róża więdła, zanim zakwitła.
Co pozostaje poza smutkiem?
Czy kiedykolwiek się uśmiechaliśmy?
Szczęście rąk wzrosło, zanim się urodziło, a nasza róża zwiędła, zanim zakwitła.
Co pozostaje poza smutkiem?
Czy kiedykolwiek się uśmiechaliśmy?
Szczęście rąk wzrosło, zanim się urodziło, a nasza róża zwiędła, zanim zakwitła.
Co pozostaje poza smutkiem?
Czy kiedykolwiek się uśmiechaliśmy?