Progi za Wysokie

Oryginał

Patrzą na mnie, wiem, co myślę. To jest niewygodne.

Taka prawda kłuje mocniej niż kiedykolwiek.

Nie sądziłam, że tak wcześnie ktoś mi powie: "Jest za późno, by się wspinać, progi za wysokie". Zdefiniować i wpasować w jedną kategorię.

Sieją zamęt, burzą spokój, żyżyć chcą entropię.

Są jak chwasty w fundamentach, kiedy ryją głowę. Już za późno, by się wspinać, progi za wysokie.

Żegnam się na dobre!

Trawicie mój progres.

Upadłam kolejny raz i mimo wszystko wstaję. Przebiłam kolejny mur, ty nadal twisz przy ścianie.

Żegnam się na dobre.

Nie wypłynie więcej ani jedna łza spod powiek.

To, co czuję, tajna spowiedź zgnije w moim grobie. Smutni ludzie chcą nas wciągnąć w tę ideologię.

Są zbyt słabi, by nie tonąć, wody są głębokie.

Gratulują, a gdy proszę, to nikt nie pomoże. Jak zarobię na swój laur, przyjdą na gotowe.

Są jak chwasty w fundamentach, kiedy ryją głowę.

Już za późno, by się wspinać, progi są wysokie.

Gdy tam dotrę, na pewno się dowiem. . . Zasięgi mam przerobione.

Żegnam się na dobre!

Trawicie mój progres.

Upadłam kolejny raz i mimo wszystko wstaję.

Przebiłam kolejny mur, ty nadal twisz przy ścianie. Żegnam się na dobre.

Żegnam się na dobre.